Η Όλια Λαζαρίδου διαβάζει Πολυδούρη στο LIFO.gr

https://www.lifo.gr/videos/on-air/i-o... Σ΄ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΠΟΥ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ – 2008 Αυτόν τον κατεδίωκε ένα πνεύμα στις σκοτεινές εκτάσεις της ζωής του. οι ασχολίες του, οι χαρές του σ’ ένα νεύμα προσχήματα γινόνταν της ορμής του. Τα ωραία βιβλία, ορμητήριο οι σκέψεις, βίαιος στον έρωτά του. Κι ύστερα γεμίζει η όψη του μυστήριο και τίποτε δεν ταίριαζε κοντά του. Ένας περίεργος ξένος επλανιόταν ανάμεσά μας, μ’ όψη αλλοιωμένη. την υποψία μας δε μας την αρνιόταν πως κάτι φοβερό τον περιμένει. Τα ωραία βιβλία, ορμητήριο οι σκέψεις, βίαιος στον έρωτά του. Κι ύστερα γεμίζει η όψη του μυστήριο και τίποτε δεν ταίριαζε κοντά του. Ένα πρωί, σε μια κάρυνη θήκη τον βρήκανε νεκρό μ’ ένα σημάδι στον κρόταφο. Ήταν όλο σαν μια νίκη, σα φως που ρίχνει γύρω του σκοτάδι. Ήταν ωραίος παράξενα, σαν κείνους που ο θάνατος τους έχει ξεχωρίσει. Δινόταν στους φριχτότερους κινδύνους σαν κάτι να τον είχε εξασφαλίσει λίγες στιγμές. Είχε μια τέτοια απλότη και γαλήνη, μια γελαστή μορφή ζωντανεμένη! Όλος μια ευχαριστία σαν να `χε γίνει. κι η αιτία του κακού σημαδεμένη.