Anlamlı bir hayat sahici olmak zorundadır, çünkü sahici ben Tanrı’nın sen kurgusudur.

Anlamlı hayat sahici olmak zorundadır. Insanın kendiyle kurduğu ilişki sahici değilse sahici bir dolayısıyla anlamlı bir hayat oluşturamaz. Kendiyle sahici ilişki kuramayan kendini de bir başkası olarak seçer. Burası Tanrı’nın sen kurgusunun koptuğu noktadır dolayısıyla Tanrı’yla hakiki bir ilişki şansı yitirilir. Çünkü Tanrı senden seni ister. Kendimizle sahici bir ilişkinin olmadığı, sahici ben üzerinden hayatımız yaşanmadığı için doyurucu bir anlam, inanç türetilemez. Sahici benini açığa çıkaramadığımız İçselliğimiz paramparça olur. Hayatının bir değeri var mı sorusu da hayatın bir anlamı var mı’ dan önce sorulmalıdır. Değeri olmayan bir hayatın anlamınızda ne olur olmasa ne olur. Hayatımızın bir değeri yoksa bir anlamı olsa ne olur olmasa ne olur. İnsanın hayatını değerli görebilmesi Tanrıyla birlik içinde olabilecek yücelebilecek bir varlık olarak kendini bilmesinden geçer. Ben kimim yerine, kim görüneyim, kaygısı, mış gibi yapma tavrı insanın kendine ihanet etmesi, hayatın anlamına veda etmesidir.