หลวงปู่ทวด 97 #พระดีๆ ทำไมถึงเล่นยาก ??? | EP 43

คลิปนี้ ๔ มีนาจะนำพระหลวงปู่ทวด ๙๗ ที่มีเนื้อหาน่าสนใจมาดูกันว่ามีเนื้อหาเป็นอย่างไรบ้าง และวิเคราะห์จากสิ่งที่เห็นบนเนื้อพระ โดยสอดคล้องกับวิถีชีวิตของเราในยุคนั้น ฟังไปถึงตอนท้ายก็จะเข้าใจได้ไม่ต้องจำ พระเครื่องหลวงปู่ทวด ที่สร้างในปี ๒๔๙๗​ ปัจจุบันก็มีอายุประมาณ ๗๐ ปี เนื้อพระเป็นเนื้อดินผสมว่าน ผสมมวลสารต่างๆ ที่ ๔​ มีนาเรียกว่าเป็นเนื้อดินผสมว่าน เพราะว่าถ้าพี่ๆ เพื่อนๆ หรือใครที่เคยเห็นพระเนื้อว่านล้วนๆ เช่น ว่านจำปาศักดิ์สมัยอยุธยามาแล้ว จะเข้าใจและเห็นภาพความเป็นเนื้อว่านเลยครับ เรามาเริ่มดูรายละเอียดพระกันไปทีละจุดนะครับ พุทธศิลป์ เป็นพระรูปทรงสามเหลี่ยมทรงสูง เป็นรูปลักษณ์ของหลวงปู่ทวดนั่งบนฐานบัวคว่ำหงาย ด้านหลังเรียบ ด้านใต้มักมีรูสำหรับเสียบและดึงหรืองัดองค์พระออกจากแม่พิมพ์หลังจากกดพิมพ์พระเสร็จ แต่ก็เคยพบองค์ที่รูปิดนะครับ อาจจะเกิดจากการคนดึงพระออกจากพิมพ์ได้เอง หรือเป็นการกดเนื้อดินปิดรูก็เป็นไปได้ เนื้อพระ วิเคราะห์จากเนื้อพระเท่าที่พบมา เนื้อพระส่วนมากจะเป็นดินกากยายักษ์ ดินกากยายักษ์ ทุกวันนี้ก็ยังมีการใช้ทำเป็นสมุนไพรในการรักษาโรคอยู่เลยนะครับ ด้วยความเป็นดินก้นถ้ำหรือดินในถ้ำ คืออยู่ในป่าในเขา ดังนั้นดินจึงมีความชื้นในตัวสูง ๔ มีนาวิเคราะห์ว่าน่าจะต้องมีการผสมมวลสารบางอย่างเพื่อช่วยให้เนื้อพระเซ็ทตัวแข็งได้ อย่างเช่นผงปูน เพราะถ้าเป็นเนื้อว่านหรือดินล้วนๆ และไม่ผ่านความร้อนสูง เพื่อไล่ความชื้นในเนื้อออก องค์พระจะคงรูปไม่ได้นาน เมื่อวิเคราะห์และพิจารณาต่อไป เนื้อพระน่าจะเกิดจากการนำดินกากยายักษ์ มวลสารตามสูตร ผสมกับปูนหรือน้ำปูน และใช้น้ำว่านหรือน้ำมันเป็นตัวประสาน ทำให้ปูนเกิดปฏิกิริยาจะเซ็ทตัวได้ จากนั้นจึงนำไปกดพิมพ์ในขณะเนื้อมวลสารหมาดๆ ใช้วัสดุแข็งบางชนิดดึงหรืองัดองค์พระออกจากพิมพ์ และนำองค์พระไปวางผึ่งแดด ผึ่งลมให้พระเซ็ทตัว ที่ ๔​ มีนาวิเคราะห์ว่าพระหลวงปู่ทวด ๙๗ ดูค่อนข้างยาก ไม่ใช่แค่ความเป็นไปได้ที่เนื้อพระจะแก่ดิน แก่ปูน หรือแก่คราบว่าน แต่สิ่งที่ทำให้องค์พระมีการเปลี่ยนแปลงและแตกต่างกันได้มากอีกเรื่อง คือ การเก็บรักษาครับ ธรรมชาติพระไม่อบหรือผ่านความร้อนสูง เนื้อพระจะยังมีการเปลี่ยนแปลงสภาพได้ค่อนข้างมาก นอกจากนั้น ยังไม่รวมถึงอุณหภูมิความร้อน ความชื้นในการเก็บพระ ทั้งหมดนี้ทำให้เนื้อพระเปลี่ยนแปลงไปได้หลากหลายมากๆ ในช่วง ๗๐ ปีที่ผ่านมา สีบางองค์ก็เข้ม บางองค์ก็อ่อน มีหดตัวมาก มีหดตัวน้อย ฉ่ำมากก็เห็นเป็นดินผสมคราบน้ำว่าน แห้งมากก็เห็นเป็นดินผสมปูน กร่อนและเห็นสิ่งที่อยู่ในดินมากหน่อย เป็นไปได้ทั้งหมดครับ เพราะฉะนั้น วิธีการพิจารณาของ ๔ มีนา จะดูธรรมชาติของความเป็นดินถ้ำอายุ ๗๐ ปี สิ่งที่ต้องเห็นคือความเหี่ยวเก่าหรือดูยับๆ เนื้อต้องไม่เรียบตึง สำหรับความเหี่ยวและผิวไม่เรียบตึงเป็นอย่างไร ลองมาดูรูปกัน แต่ต้องบอกพี่ๆ เพื่อนๆ ก่อนนะครับว่าองค์นี้วางหิ้งโดนอากาศและความชื้นมาก เนื้อพระจะแห้งและกร่อน ซึ่งเป็นแค่หนึ่งในหลายๆ ลักษณะธรรมชาติของพระรุ่นนี้ที่เป็นไปได้ หรือถ้าพิมพ์มีรอยแตก ที่ทำให้มีเส้นแตกในองค์พระ ก็ใช้แม่พิมพ์แตกกดพิมพ์กันไปตั้งแต่พระองค์แรกจนจบพิธีทั้งทั้งที่แตก ที่พูดมาแบบนี้ ไม่ได้แปลว่าตำหนิในพิมพ์ไม่มี แต่ใช้ตัดสินความเป็นพระแท้ไม่ได้ แต่ถ้าพี่ๆ เพื่อนๆ จะไปเอาเงินร้าน ก็ต้องเล่นตามหลักแท้ของเจ้าของเงินนะครับ เพราะเขาขายแบบนั้น มวลสาร สิ่งที่อยู่ในเนื้อตามธรรมชาติของดินถ้ำ จะต้องมีความหลากหลาย ไม่แน่นอน ไม่ตายตัวเพราะเก็บรวบรวมมาจากธรรมชาติ พี่ๆ เพื่อนๆ ลองมองหาดูนะครับ อย่างเช่น รากไม้เศษกิ่งไม้แห้งๆ ซากสัตว์ ปีกแมลง เศษกรวด คราบน้ำปูนหรือแคลไซต์ และก้อนแร่ตามธรรมชาติต่างๆ พี่ๆ เพื่อนๆ ลองมองหาสิ่งที่พระโรงงานจะไม่ใส่ลงไปเพราะทำให้ต้นทุนสูงขึ้น มวลสารที่พบในพระองค์นี้ นอกจากกลุ่มที่เป็นพืช สัตว์ และที่มากับดินแล้ว ๔ มีนาจะดูผลึกแร่สีดำและสีแดงเป็นหลักครับ ทั้งที่ผสมลงไปในเนื้อ หรือดูเหมือนเป็นการโรยพิมพ์ไว้ก่อนแล้วค่อยนำดินไปกดเป็นองค์พระ แร่สีดำ เป็นแร่ในกลุ่มฮีมาไทต์ หรือว่าเหล็กไหล มีลักษณะเป็นก้อนผลึกหรือเกล็ดสีดำ เงาๆ มีพบทั้งอยู่ในเนื้อพระ และอยู่บนผิวนอกองค์พระ แร่สีแดง เป็นก้อนแร่ลักษณะขุ่นเหมือนเศษอิฐกร่อนๆ หรือก้อนว่านแห้งๆ มีทั้งสีเข้ม อ่อน หรือสีแดงอมส้ม แร่ทั้ง ๒ ชนิดนี้ต้องดูเก่า แห้ง เหี่ยว มีทั้งที่เป็นก้อนและเป็นแผ่นๆ ดูกลมกลืนกับเนื้อพระมา ๗๐ ปี ไม่เหมือนเพิ่งเอามาแปะไว้ ส่วนแร่สีทองหรือสีเหลือง ๔​ มีนาไม่ใช้เป็นเกณฑ์ครับ ไม่มีก็ได้ ถ้ามีมากก็จะระวังมากหน่อย จะดูเม็ดแร่สีแดงและดำเป็นสำคัญมากกว่า เพราะเป็นแร่หายาก ต้นทุนสูง และดูความเก่าได้ ต้องบอกว่าพระหลวงปู่ทวดรุ่นนี้มีมวลสารผสมอยู่หลากหลายมากๆ ถ้าเนื้อพระไม่แห้งและกร่อนมากขนาดนี้ ก็จะไม่ค่อยได้ศึกษาธรรมชาติเนื้อพระและมวลสารกัน สรุปก็คือ ดูธรรมชาติพระเนื้อดินถ้ำ อายุประมาณ​ ๗๐ ปี ว่าเราควรเจออะไรในดินถ้ำ เช่นรากไม้ ซากพืช ซากสัตว์ ดูความเหี่ยวกร่อนของเนื้อพระ ดูความเก่าของแร่สีดำและแร่สีแดง ถ้าองค์พระฉ่ำ ดูคราบน้ำว่าน ถ้าองค์พระแห้ง ดูคราบน้ำปูน จุดสุดท้ายที่เราจะพอใช้วิเคราะห์ได้คือ รอยเสียบก้านใต้ฐานส่วนใหญที่สอนๆ กันมา รอยใต้ฐานจะมีเป็นรอยแบนจากตอก รอยสี่เหลี่ยมจากก้านไม้ไผ่ หรือรอยกลมจากก้านธูป บางองค์เหมือนคนดึงก้านออกปิดรอยไว้ก็มี จุดนี้ ๔​ มีนาฟันธงไม่ได้ว่าเป็นวัสดุอะไรหรืออะไรบ้าง แต่ส่วนตัวชอบรอยสี่เหลี่ยมแบนๆ ครับ พระหลวงปู่ทวด ๒๔๙๗ เป็นหนึ่งในพระหลัก ประสบการณ์มากมาย ถึงจะไม่ได้เก่ามาก แต่ก็ไม่ได้มีบันทึกการสร้างไว้อย่างละเอียดชัดเจนเหมือนพระเครื่องยุคปัจจุบัน ส่วนมากเป็นการบันทึกจากความจำของผู้ที่เกี่ยวข้องและจากหลักฐานที่ยังเหลืออยู่ หนังสือแต่ละเล่มก็สอนไม่เหมือนกัน เดี๋ยวนี้เนื้อสวย ตำหนิครบทำได้หมดทุกอย่าง ธรรมชาติความเก่าตามอายุเท่านั้น ที่จะใช้พิจารณาพระแท้ได้ พระแท้ อาจจะไม่ได้หายากเท่าพระแพง แล้วไว้พบกันใหม่ สุขกายสุขใจครับ