भक्तीतून मुक्ती:येणेपरी भजन भक्ती करिता!सहज वस्तुकळा ये हाता!मग स्वये होय वस्तुता!परि भजन न सोडिजे!

या ओवीत भक्ती आणि ज्ञान यांचा सुंदर समन्वय सांगितला आहे. निष्ठापूर्वक भजन केल्याने साधकाच्या अंतःकरणातील अज्ञान दूर होऊन आत्मस्वरूपाचे ज्ञान प्रकट होते. वस्तुकळा म्हणजे परब्रह्माची अनुभूती, जी कृत्रिम प्रयत्नांपेक्षा भक्तीच्या सातत्यातून सहज प्राप्त होते. परंतु अनुभूती मिळाल्यानंतरही भजन सोडू नये, कारण भजन हे परमात्म्याशी असलेल्या प्रेमबंधाचे स्वरूप आहे. ज्ञानाने अहंकार नष्ट होतो, तर भजनाने नम्रता, प्रेम आणि आनंद टिकून राहतो. म्हणून सिद्धावस्थेतही नामस्मरण अखंड चालू राहते; तेच जीवनाचे खरे सौंदर्य आणि परम कल्याण आहे.