آخرین حرفهای داریوش مهرجویی درباره «هامون» - تحلیل آپارات

گفت و گوی کامل و آخرین حرفهای داریوش مهرجویی درباره فیلم 'هامون' را اینجا ببینید. این گفت و گو در سال ۱۴۰۱ و از راه دور انجام شده است. #داریوش_مهرجویی#آپارات#سینمای_ایران معدود فیلم‌هایی هستند که در ایران اثرشان تا سال‌های سال باقی مانده باشد و تبدیل به «فیلم کالت» شده باشند. یعنی طرفدارانی پر‌و‌پاقرص و پر‌شور پیدا کرده باشند که دور هم جمع شوند و باهم از این فیلم حرف بزنند. دیالوگ‌هایش را از حفظ کنند و فیلم بر زندگی‌شان تاثیر گذاشته باشد. . «هامون» یک حدیث نفس و یکی از این معدود فیلم‌ها است. در «فصل بزرگداشت داریوش مهرجویی» با دیدن منتخب آثارش و از زاویه دید خود او، شاید بهتر بتوانیم با جهانی که این هنرمند پر‌آوازه برای مخاطبانش ساخت، آشنا شویم. درباره فیلم داریوش مهرجویی با آن نگاه فلسفی و روانکاوانه بیش از نیم قرن در ایران آثار هنری مختلف خلق کرد، جهانی متفاوت را به ما نشان داد و بر چند نسل تاثیر گذار شد، اما فیلم «هامون» او از نگاه بسیاری شاه‌ بیت غزل‌های سینمایی‌اش بود.«هامون» یک جهان پر از رمز و راز کشف نشده و لذت بخش را پیش روی مخاطبانش گذاشت و آیینه ای شد که هرکسی بخشی از خود را در آن دید. نمی‌شود از داریوش مهرجویی سخن گفت و «هامون» را به یاد نیاورد. «هامون» سال ۱۳۶۹ در سینماهای ایران به نمایش درآمد. برخلاف نظر و نگاه بسیاری از منتقدهای آن زمان، از فیلم استقبالی چشمگیری شد و به روایت برخی آمارها در آن زمان نزدیک یک و نیم میلیون نفر فیلم را درسینماها دیدند. در جامعه ای که تازه دو سال بود از جنگ فراغت یافته بود، داریوش مهرجویی که تا آن زمان بیست و سه سال بود که در عرصه فیلم‌سازی فعالیت می کرد، کوشید ساخت فیلمی تازه در یک فرم و ساختار اجرا نشده در سینمای ایران را تجربه کند. او تا قبل از هامون، ۹ فیلم ساخته بود، که غالبا در زمان خودشان دست‌خوش سانسور و توقیف شده بودند. آقای مهرجویی برای دهمین فیلم‌اش به سراغ انسان روشنفکر و درگیر در شک و تردیدهای فلسفی و در عین حال درگیر در زندگی روزمره رفت، حاصل کار شد «هامون». ویژگی فیلم «هامون» فیلمی است که در گذر سال‌ها به فیلم محبوب نسل‌های مختلف تبدیل شد. این فیلم هنوز هم تازه و به روز به نظر می رسد. «هامون» ترکیبی از کابوس‌ها و رویاها و ذهنیات شخصیت اصلی‌اش است و اثری کاملا خلاقانه و پر از نوآوری در سینمای آن زمان ایران محسوب می‌شود. فیلم روایت خطی ساده‌ای ندارد و در شکل روایت‌گویی‌اش چندین بار در طول زمان عقب و جلو می‌رود. انگار در یک جریان سیال پیش می‌رود.