Ինչո՞ւ Աշոտ Ղուլյանին անվանեցին «Բեկոր»

#artsakh #war #heroes Արցախյան առաջին պատերազմի ամենահայտնի հրամանատարներից մեկը Աշոտ Ղուլյանն էր, ում բոլորը ճանաչում էին «Բեկոր» մականունով։ Բայց քչերը գիտեն, թե որտեղից է առաջացել այդ անունը։ Երբ հինգ հոգով գաղտնի զենք էին տեղափոխում Շահումյանից Ստեփանակերտ, նրանցից չորսի անունը Աշոտ էր։ Որպեսզի իրար չշփոթեն, որոշեցին բոլորին մականուն տալ։ Իսկ Աշոտ Ղուլյանին անվանեցին «Բեկոր», որովհետև ինքնաշեն զենքեր փորձարկելիս մի քանի անգամ վիրավորվել էր բեկորներից։ Այդ մականունը հետագայում դարձավ լեգենդ։ Աշոտ Ղուլյանը ծնվել է 1959 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Բաքվում։ 1975 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել է Ստեփանակերտ։ Նա զինվորական կրթություն չէր ստացել, բայց ուներ բացառիկ տեխնիկական ունակություններ։ Աշխատել էր որպես դերձակ, շինարար, ավտովարորդ, փականագործ և բազմաթիվ այլ մասնագիտությունների վարպետ էր։ Նրան ճանաչողները ասում էին՝ «ոսկե ձեռքեր ուներ»։ Երբ Արցախյան շարժումը նոր էր սկսվում, Բեկորը հասկացավ, որ առանց զենքի հնարավոր չի լինելու պաշտպանել բնակչությանը։ Քանի որ զենք գրեթե չկար, նա սեփական ձեռքերով սկսեց պատրաստել ինքնաշեն նռնակներ, հրացաններ, ինքնաձիգներ և նույնիսկ նռնականետեր։ Փորձարկումների ժամանակ երեք անգամ վիրավորվեց, բայց չդադարեցրեց աշխատանքը։ Բեկորը դարձավ Ստեփանակերտի առաջին կամավորական վաշտի հրամանատարը։ Նրա հրամանատարությամբ ազատագրվեցին բազմաթիվ բնակավայրեր։ Նա մասնակցել է Ասկերանի, Հադրութի, Շահումյանի, Քարինտակի, Լաչինի, Մարտակերտի և բազմաթիվ այլ մարտերի։ 1992 թվականի մայիսին Շուշիի ազատագրման գործողության ժամանակ հենց Բեկորի գլխավորած առաջին վաշտն էր առաջիններից մեկը, որ մտավ քաղաք։ Այդ գործողությունը դարձավ պատերազմի ամենակարևոր հաղթանակներից մեկը։ Բեկորը հաճախ ասում էր. «Եթե Ղարաբաղը կործանվի, ապա միայն քաղաքական խաղերի պատճառով է կործանվելու»։ Այս խոսքերը մինչ օրս հաճախ են հիշատակվում նրա մասին խոսելիս։ 1992 թվականի օգոստոսի 24-ին, Դրմբոնի ազատագրման մարտում, Աշոտ Ղուլյանը զոհվեց։ Նա ընդամենը 32 տարեկան էր։ Հետմահու նրան շնորհվեց «Արցախի հերոս» բարձրագույն կոչումը, պարգևատրվեց «Մարտական խաչ» առաջին աստիճանի և «Ոսկե արծիվ» շքանշաններով։ Նրա անունով կոչվել են զորամասեր, փողոցներ և հուշարձաններ են կանգնեցվել։ Իսկ ամենահուզիչ փաստերից մեկն այն է, որ նրա կրտսեր որդին ծնվել է հոր զոհվելուց հետո և ստացել է Բեկոր անունը՝ հոր մարտական անվան պատվին։ Այսօր էլ Աշոտ Ղուլյանի անունը շարունակում է մնալ Արցախյան պատերազմի ամենահայտնի և ամենահարգված հրամանատարների շարքում։