spearfishing adventures #44: Korinthiakos vol.06

Κορινθιακός κόλπος, Αύγουστος 2021 (μέρος 2ο) Ροφός – dusky grouper ~5,5 kg - 26m Σηκιός – brown meagre 0,9 kg - 32m Σαργός – white seabream 0,5 kg - 34m Σαργός – white seabream 0,7 kg - 34m Στήρα- goldblotch grouper 2,9 kg - 28m Ροφός - dusky grouper 8,7 kg - 28m Ο Αύγουστος στον Κορινθιακό είναι ένας μαγικός μήνας! Η θερμοκρασία της επιφάνειας φτάνει στους 29 βαθμούς, οι ορατότητες φτάνουν και ξεπερνούν κάποιες φορές τα 20 μέτρα, ενώ η μπουνάτσες είναι καθημερινό φαινόμενο, καθώς όταν το μελτέμι είναι ελαφρύ ο κόλπος δεν επηρεάζεται σημαντικά. Η ύπαρξη μάλιστα θερμοκλινούς γύρω στα 30 μέτρα, τη στιγμή που σε διπλανές θάλασσες, όπως ο Σαρωνικός, έχει εξαφανιστεί, κάνει τις στήρες και τους ροφούς πιο κινητικούς γύρω από τα θαλάμια τους, οπότε είναι μια καλή ευκαιρία να πιάσεις ψάρια εδώ, σε αυτόν τον κατά τ’άλλα εξαιρετικά δύσκολο τόπο. Το βίντεο περιλαμβάνει το δεύτερο μέρος από μια σειρά συλλήψεων από τα Αυγουστιάτικα κολυμπητά ψαρέματά μου στον Κορινθακό κόλπο. Highlight του βίντεο η σύλληψη του μεγάλου ροφού στο 15:05: Ένα αυγουστιάτικο απόγευμα με βρίσκει να βουτάω σε καινούργιο τόπο που φαίνεται υποσχόμενος. Σε ένα από τα συρτά μου, στο οποίο προσεγγίζω περιμετρικά ένα σκαλοπάτι του βυθού, εντοπίζω από μακριά έναν μεγάλο ροφό να πεταλουδίζει. Το ψάρι δεν με δέχεται στο συρτό μου και στρίβει γρήγορα, κατευθυνόμενο με ήρεμες ωστόσο κινήσεις στις σκιές του σκαλοπατιού. Τρυπώνει αρχικά κάτω από ένα γείσο, αλλά λίγα δευτερόλεπτα μετά ξαναβγαίνει για να τρυπώσει πάλι λίγο παραπέρα. Παρακολουθώ τις κινήσεις του ακριβώς από πάνω του και σημαδεύω το μέρος όπου τρύπωσε. Στην επόμενη βουτιά κράταω πάλι το δυνατό μου όπλο θεωρώντας ότι θα τον συναντήσω σε κάποιο προθάλαμο, μιας και φαίνεται κινητικό ψάρι. Όμως ο ροφός με αιφνιδιάζει! Είναι εντελώς έξω και πάλι και έτσι καταδυόμενος τον τρομάζω και τρυπώνει εκ νέου. Δεν θα τον ψάξω, το ψάρι είναι ήρεμο και περίεργο για να βγήκε πάλι. Θα σταθώ λίγο για καρτέρι πάνω από την τρύπα του, και αφού δεν θα εμφανιστεί αναδύομαι για να καταστρώσω άλλη στρατηγική. Αφήνω να περάσουν 20 λεπτά μέχρι την επόμενη βουτιά, ώστε ο ροφός να ηρεμήσει και πάλι και να αρχίσει να σουλατσάρει έξω από την τρύπα και πάλι. Θα βουτήξω αρκετά μακριά του και ρηχότερα αυτή τη φορά, ώστε να κάνω ένα μακρύ συρτό και να του βγω πάνω από το σκαλοπάτι ώστε να τον αιφνιδιάσω. Το πλάνο της βουτιάς εκτελείται με ακρίβεια, με μια πολύ αθόρυβη προσέγγιση φτάνω στο σημείο που περιμένω να τον δω, και ο ροφός βρίσκεται ακριβώς εκεί! Ξεπροβάλω από το σκαλοπάτι και ο ροφός ταυτόχρονα ξεπροβάλει κι αυτός από κάτω, φαρδύς πλατύς μπροστά μου, με κοιτάει και κοντοστέκεται -σαστισμένος μάλλον – αλλά είναι πλέον αργά για να αντιδράσει. Η βολή είναι κοντινή και γεμάτη, τον βρίσκει στο κέντρο και πλέον το παιχνίδι έχει τελειώσει! Αγαντάρω καλά το ψάρι στην ανάδυσή μου για να μη βραχώσει και μετά από λίγο το φέρνω στην επιφάνεια. «Μεγάλε στην έφερα, τώρα είναι αργά!» του λέω, καθώς τον κρατάω στα χέρια μου στις τελευταίες του στιγμές…