Μαρία Παπαγεωργίου - Ο κόσμος τελειώνει & Αποφώνηση | Gazarte 2024

Ύστερα από μία σειρά σημαντικών παραστάσεων και συνεργασιών και μετά από την ιδιαίτερη αίσθηση και τον ενθουσιασμό που προκάλεσε η πρόσφατη παράσταση – πρόταση που κόμισε στην ελληνική μουσική με τη νέα ανάγνωση των έργων του Θάνου Μικρούτσικου, η Μαρία Παπαγεωργίου παρουσιάζει τώρα – και για δύο μόνο συλλεκτικές συναυλίες – τη νέα της πρόταση στην ολοκαίνουργια σκηνή του Gazarte, το Gazarte Ground Stage. Την Παρασκευή 26 Ιανουαρίου 2024, η Μαρία Παπαγεωργίου και οι μουσικοί της εμφανίζονται στο Gazarte Ground Stage σε μία διαφορετική παράσταση, χωρίς καρέκλες, όπου κοινό και μουσικοί βρίσκονται όρθιοι στον ίδιο χώρο, επιδιώκοντας να καταργηθεί η έννοια της συμβατικής σκηνής. Σε αυτή την ξεχωριστή συναυλιακή συνθήκη, ξεχωριστό θα είναι και το ρεπερτόριο που η Μαρία Παπαγεωργίου επιλέγει από την προσωπική δισκογραφία, τις δυτικές επιρροές και από τις υπόγειες διαδρομές της στο ελληνικό τραγούδι. Οι Radiohead συνομιλούν με τους Στέρεο Νόβα και τα ταξίδια του Παύλου Παυλίδη τερματίζουν στους organic house ρυθμούς του Χιλιανού Seba Campos, σε ένα σπάνιο και δονούμενο ηχητικό και σκηνικό περιβάλλον, όπου οι δεκαετίες, οι γλώσσες, οι τραγουδοποιοί και οι ιστορίες τους μπερδεύουν τους παλμούς τους με αυτούς των θεατών. Στίχοι | μουσική : Σταύρος Ρουμελιώτης Σαν σε μια φωτογραφία στη γωνία, τον κόσμο που φεύγει ψάχνω να βρω Και ό,τι δεν πρόλαβα, ψάχνω στα βίβλια, σε μια ταινία μ' ασπρόμαυρο φως Ο κόσμος τελειώνει και 'μεις πάντα μόνοι Στην οθόνη καρφωμένοι, τι φεύγει και τι μένει Ο κόσμος γελά. Σε μια συναυλία, στα ηχεία, δανείζομαι δάκρυα απ' αυτούς που αγαπούν Τα όνοματα που έγραψα ψάχνω, στα θρανία και ελπίζω μια μέρα να με θυμηθούν Ο κόσμος τελειώνει και 'μεις πάντα μόνοι Ποιος ζει ποιος πεθαίνει όλοι μας χαμένοι Στη θλίψη που μας δένει είμαστε όλοι ξένοι Ο κόσμος γελά Μου λεν' πως τελείωσε ο κόσμος κι όμως εγώ είμαι ακόμα ένα παιδί Παιδί στου πατέρα τους ώμους τους δρόμους διασχίζω, το τέλος αργεί να φανεί Ο κόσμος τελειώνει και 'μεις πάντα μόνοι Στου χρόνου τη σκόνη στο παιδικό σεντόνι Η μάνα γελά