Bir Umut Var İçimde - Ahmet Özmen

Bir Umut Var İçimde Sonbahar rüzgarında, dökülür bendeki eskiler. Bedenim, doğanın kışa hazırlandığı gibi Hazırlar kendini; Yağmura, soğuğa, kara... Çekilir bir köşeye, kalakalır. Susar! Yeni güne ileteceği düşlerini, Söyleyeceği nice sözlerini, saklı tutar. Uzaktaki sevdiğini anımsar. Gün gün; Yağmuruydu, soğuğuydu, derken; Geçer sonbahar. Kış geçer. Kar tanelerinin altından, Göz göz filizler atar, Tomurcuklar fışkırır. Bedenim, yeni yeni kendine gelir. Yüreğim, dur yerinde! Daha erken. Henüz baharın başı. Bir umut var içimde. Gökyüzü artık kara değil! Maviye boyamış yaradan. Yetmez mi mutlu olmak için? Muş Ovası'na bahar geldi. Muş'un yokuşuna, düzüne bahar geldi. Ruhuma, gönlüme bahar geldi. Özlemle beklediğim yar, Bahar ile çıkageldi. Sevdiğim, tut elimden. Senin için sakladığım, sır gibi sözlerim var. Henüz baharın başı. Hadi, baharı yaşayalım... Ahmet Özmen