Hayati İnanç | Nihâl Atsız'ın Aruzla Yazdığı Şiirler

GERİ GELEN MEKTUP Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?  Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?  Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden?  Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu. Gün, senden ışık alsada bir renge bürünse;  Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse;  Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan, Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse. Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla, Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla!  Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım;  Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım. Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın, Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın, Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin, Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin! MUTLAK SEVECEKSİN Sevda gibi bir gizli emel ruhuna sinmiş;  Bir haz ki hayalden bile üstün ve derinmiş. Gökten gelerek gönlüne rüzgar gibi inmiş, Bir sır ki bu, ölsen bile açamazsın.. Anlatması imkansız olan öyle bir an ki, Hülyadaki ses varlığının gayesi sanki... Bak emrediyor: Daldığın alemden uyan ki, Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın.. Kalbin benim olsun diyorum, çünkü mukadder... Cismin sana yetmez mi? Çabuk kalbini sök, ver!  Yoktur öte alemde de kurtulmaya bir yer!  Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın.. Ram ol bana, ruhun yeni bir aleme girsin.. Yazmış kaderin: Aşkıma ömrünce esirsin!  Aklınla, şuurunla, hayalinle bilirsin. Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın. Hüseyin Nihâl ATSIZ #Şiir #Atsız #Hayatiİnanç