Bertrand Russell

Τίτλος Η εκπαίδευση ως πολιτικός θεσμός Περίληψη «Εκεί όπου η διδασκαλική διαδικασία είναι αναντίρρητα επιβλαβής είναι στην ιστορία, στα θρησκευτικά, και σε άλλα παρομοίως αμφιλεγόμενα πεδία. Τέτοιου είδους θέματα άπτονται των συμφερόντων που συντηρούν την ύπαρξη των σχολείων και τα εν λόγω συμφέροντα συντηρούν τα σχολεία προ κειμένου να μπορούν να διοχετεύονται συγκεκριμένες απόψεις . Σε κάθε κράτος, η ιστορία διδάσκεται κατά τέτοιον τρόπο ώστε να μεγεθύνεται η εικόνα του: τα παιδιά μαθαίνουν να πιστεύουν πως η δική τους χώρα ήταν πάντοτε με το μέρος τού δικαίου και σχεδόν πάντοτε νικήτρια, ότι υπήρξε η γενέτειρα περίπου όλων των σπουδαίων ανδρών, και πως είναι, από κάθε άποψη, ανώτερη από τις υπόλοιπες χώρες. Ο λόγος για τον οποίον η σύγχρονη εκπαίδευση σπανίως επιτυγχάνει σπουδαία αποτελέσματα είναι επειδή σχεδόν ποτέ δεν εμπνέεται από κάποια μεγάλη ελπίδα. Ο πόθος να συντηρήσουμε το παρελθόν, αντί για την ελπίδα να οικοδομήσου με το μέλλον, δεσπόζει στα μυαλά όσων ελέγχουν την εκπαίδευση της νεολαίας. Η εκπαίδευση δεν θα έπρεπε να αποσκοπεί στη στεγνή ενημέρωση αλλά να αποτελεί μια δραστηριότητα που κατευθύνεται προς εκείνον τον κόσμο τον οποίο μαχόμαστε να κτίσουμε. Θα όφειλε να αντλεί την έμπνευσή της από ένα απαστράπτον όραμα για την επερχόμενη κοινωνία, για τους θριάμβους που θα καταγάγει η σκέψη στο μέλλον, και για τον αείποτε διευρυνόμενο ορίζοντα της ανθρώ πινης εξερεύνησης του σύμπαντος». Video    • 4K Relaxing River - Nature Video -  Water ...   ΡΟΥΣΣΕΛ ΜΠΕΡΤΡΑΝΤ Συγγραφέας Γεννήθηκε στις 18 Μαΐου 1872 στο Τρέλεκ (Trellech) του Μονμαουθσάιρ (Monmouthshire), καταγόμενος από αριστοκρατική οικογένεια. Ο αδερφός του Φρανκ τον εισήγαγε στις θεωρίες του μαθηματικού Ευκλείδη. Ξεκίνησε τις σπουδές του με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ το 1890 στο Κολλέγιο Τρίνιτι (Trinity College) για να σπουδάσει μαθηματικά. Το 1893 τελείωσε τις σπουδές του και το 1902 παντρεύτηκε. Ξεκίνησε να δημοσιεύει έργα του το 1896. Στο κολέγιο του Τρίνιτι γνώρισε τον Λούντβιχ Βιτγκενστάιν και έτσι ξεκίνησε μία συνεργασία μεταξύ των δύο ανδρών. Ο Ράσελ ταξίδεψε και δίδαξε στη Ρωσία, στην Κίνα και στην Ιαπωνία (1920). Ο Ράσελ δεν ήταν ποτέ δογματικός σε τίποτα, ούτε καν στις πολιτικές του πεποιθήσεις, οι οποίες αν μη τι άλλο έχουν υπάρξει αντικείμενο αμφιβολίας για ορισμένους αναλυτές. Φαίνεται πάντως ότι η μεγαλύτερη συμπάθεια του ήταν ο Αναρχισμός.[1] Σε ένα κείμενό του το 1918 αναφέρεται στους ''δρόμους της ελευθερίας'', [2]οι οποίοι κατ'αυτόν δεν είναι άλλοι από τον Αναρχισμό ( ιδιαίτερα τον Αναρχοσυνδικαλισμό ) και τον Σοσιαλισμό, τον οποίο όμως επέκρινε αργότερα. Οι αναρχικές απόψεις του Ράσελ διαφαίνονται και μέσα από τις κολακευτικές αναφορές του στον αναρχισμό σε διάφορα βιβλία του, καθώς και σε κάποια αποφθέγματα που έχει αναφέρει και ταυτίζονται με την αναρχική θεωρία. Ο ίδιος είχε δείξει ελπίδα με την Οκτωβριανή Επανάσταση, αλλά όταν επισκέφτηκε τη Σοβιετική Ένωση οι ελπίδες του μειώθηκαν ριζικά και θεώρησε τον Κομμουνισμό ως ανελεύθερο.[3] Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ράσελ δίδαξε σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ, καταδικάζοντας τα πυρηνικά όπλα και τον πόλεμο των ΗΠΑ στο Βιετνάμ. Απεβίωσε στις 6:30 μ.μ. στις 2 Φεβρουαρίου 1970 στην οικία του στην Ουαλία, από γρίπη. Στην μεταπολεμική περίοδο ασχολήθηκε ενεργά με το αντιπολεμικό κίνημα. Το όνομα του, άλλωστε, έφερε και ο σύνδεσμος για την ειρήνη (σύνδεσμος Μπέρτραντ Ράσελ), ομιλία του οποίου εκφώνησε ο Γρηγόρης Λαμπράκης, την μέρα που παρακρατικοί τον δολοφόνησαν στην Θεσσαλονίκη, με την καθοδήγηση και μπροστά στα μάτια των δυνάμεων ασφαλείας.