İbrahim #ibrahim #türkü #türküler #tasavvuf

Bu türkü, Kur'ân-ı Kerîm'de anlatılan Hz. İbrahim kıssasından ve Asaf Hâlet Çelebi'nin "İbrâhîm" şiirinden ilham alınarak yazılmış özgün bir eserdir. En'âm Sûresi'nin 76-79. âyetlerinde Hz. İbrahim'in hakikat arayışı anlatılır: Gece bir yıldız görüp "Bu benim Rabbim" der; yıldız batınca "Ben batanları sevmem" diyerek yüz çevirir. Ay'ı ve Güneş'i gördüğünde de aynı arayışı yaşar; onlar da batınca yüzünü, gökleri ve yeri yaratana döndürür. Eserde ayrıca Hz. İbrahim'in kavminin putlarını kırması kıssasına (Enbiyâ Sûresi, 57-58) telmih vardır. Asaf Hâlet Çelebi, "İbrâhîm" şiirinde bu kıssayı içsel bir yolculuğa dönüştürmüş, kırılması gereken putların insanın kendi gönlündeki putlar olduğunu söylemiştir. Bu eser, o yolun izinden giderek aynı temayı özgün söz ve müzikle yeniden yorumlar. Söz & Beste: Özler