Deportacja getta w Ostrowcu Świętokrzyskim. Wtedy i dziś || 80. rocznica likwidacji getta

W dniu 11 października 1942 r., a więc dokładnie 80 lat temu niemieckie władze okupacyjne rozpoczęły likwidację tzw. dużego getta w Ostrowcu Świętokrzyskim. W połowie 1942 r. w wyniku przesiedleń z innych miejscowości, między innymi z Sandomierza, w getcie w Ostrowcu przebywało około 15-16 000 osób pochodzenia żydowskiego. Likwidację rozpoczęto wieczorem od otoczenia terenu getta przez Policję Bezpieczeństwa, SS, Policję Porządkową, Polską Policję Generalnego Gubernatorstwa oraz oddziały pomocnicze złożone z Litwinów i Ukraińców. Następnego ranka rozpoczęto przesiedlenia i segregację. Wszyscy niezatrudnieni Żydzi mieli zgromadzić się na Rynku, a posiadający karty pracy na placu Floriana, nieopodal Urzędu Pracy. Silnych i młodych pozostawiono na miejscu, zaś starszych, chorych i dzieci przeznaczono na zagładę. Skierowani do wywiezienia, pod nadzorem, kolumnami zostali przeprowadzeni na stację kolejową. Tam czekały transporty do obozu zagłady w Treblince. Deportacje odbyły się w trzech dużych grupach i trwały kilka dni. W Treblince zginęło ponad 11 000 Żydów z ostrowieckiego getta. Około 1500 osób, które były w stanie udowodnić swoje zatrudnienie zostało odesłanych do pracy. W czasie przygotowań do zorganizowanej eksterminacji, którą sami Niemcy nazywali „akcją”, setki Żydów zostało zastrzelonych w najróżniejszych okolicznościach – podczas zbiórek, segregacji czy w trakcie przemarszu na stację kolejową. Ich ciała palono, a pozostałości grzebano w masowych grobach na cmentarzu żydowskim. Dla pozostałych przy życiu Żydów, głównie przymusowych pracowników obozów pracy, utworzono getto szczątkowe. W ciągu jednego dnia otoczono je drewnianym ogrodzeniem. Niektórzy kontynuowali pracę w fabrykach niemieckich, inni mieli porządkować teren dawnego getta. Podobne „akcje” miały miejsce w tym samym czasie w mniejszych, sąsiednich miejscowościach – w Denkowie, Ćmielowie i Kunowie.