Taylor Swift - The Prophecy (Türkçe çeviri)

kanalın toplam izlenmesi 1 milyonu aştı!! 🥳🥳 bu yüzden dün yayınlamayı unuttugum bir siiri paylasacagim sizinle, umarım beğenirsiniz 🤍 Yazdığım şiirler, kitaplar, hepsi adanmışlar. Kimileri gerçek kişiye, kimileri hayali karakterlere. Sanırım bazen gerçekte var olmadıklarını unutuyorum, Çünkü bazen kendimi bir hafta boyunca onlarla kapanmaya girmiş şekilde buluyorum. Tuhaf hissettiriyor, ancak bir harika yanı var ki: Tek bir kişiye bile ihtiyaç duymuyorsun. Kendi kendine, zihnindeki kişiyle yetiniyorsun. Ne ekmek istiyor senden ne su. Onun için sadece sen varsın, bu yüzden en iyisi sensin. Başka seçenek bilmiyor ki, bu yüzden en mükemmelisin. Son yazdığım hikayemin karakteri o kadar gerçekçi Ve centilmen ki, Bazen ben bile unutuyorum onun zihin tasarısı olan bir karakter olduğunu. Kendi zihnimde yarattığım karakter bana herkesten daha iyi davranıyor. Yazarı, yaratanı ben olduğum için midir? Yoksa. Başka bir yaşamda onun hareketlendirip, ona hayat verdiğim için mi? Var mıdır başka bir evrende böyle bir yaşam? Peki ya şiirler ne olacak? Adandıkları kişiyi bulamayınca, Canları daha da çok yanmayacak mı? Dönüp dolaşıp bana geri geldiklerinde benden nefret etmeyecekler mi? Sormayacaklar mı, "Bunun için mi yazdın beni?" "Oturup acı çekmemi izlemek için mi?" Diye? Bende diyecek gücü bulabilirsem belki şunu söyleyeceğim: "Zihnimde dolaşırken daha mı mutluydun sanki? Yazıya dökülüp defterin üstünde şekil alınca sonunda kavuşmadın mı sonunda, Yıllardır beklediğin forma? Yazmadığım zaman zihnimi ele geçirip rahat veriyor muydun? Tek yaptığın işkence etmekti, ne yapmamı bekliyordun? Sessizce otursam kalbime indiriyordun sancıyı yavaşça. Belli bir forma kavuşmak isteyişinin suçlusu ben mi oldum şu an?" Oysa ki, zihnimin içindeyken yalvarıp yakarıyordun: "Çıkar beni buradan, buraya sığamam bundan sonra. Artık itiraf etmen lazım, yoksa korkak yaşayacaksın geri kalan hayatında." Korkak yaşasam ne olurdu ki? En azından mutluluğu bırakmazdım elimden. Çünkü en azından yaşadıkça, umut var. "O zaman korkak yaşa, Zaten sen bu zamana kadar hep böyleydin. Ne zaman biri canını yaksa içine çekilirdin. Karşı savaşmadın hiç. Birisi sana bir vurduysa sen iki vurdun kendine. Çünkü senin asıl derdin kendinle. Kendine hiç bir şeyi layık görmedin. Mutluluğu çok gördün, geri çekildin. Sorun sende, senin içinde. Onu çözmedikçe düzeltemeyeceksin hiçbirini. Önce içindeki seni sevmen gerekir, başkasının seni sevmesini beklemek için. Ve benden bir bitiriş istiyorsan eğer, Şunu da söyleyeyim: Kelimeler zihnine değil, kalbine de sığmıyor ayrıca. Ama önce kendini koy ilk sıraya. Çünkü şunu bil, seni kimse düzeltemez Senden başka." Bunu derse bana ne yaparım bilmiyorum. Çünkü haklıydı ve sözleri kayda değer tavsiyeler bütünü. Birçok tanıdığım insanın bile böyle akıllıca öğütleri yoktu. Bu yüzden aldım şiirlerimi karşıma oturttum. Bekledim ki, benimle konuşsun. Ben sustum. O sustu. En sonunda konuşmak için ağzımı açacak oldum, Benden önce davranan o oldu. "Aslında ben senin düşüncelerinin bir bütünüyüm. Sen susarsan ben susuyorum. Aslında o bilgece gördüğün bütün öğütleri Sen veriyordun. Güzelim tek sorunun şu ki, Hiçbirini uygulamayı beceremiyorsun.” 19 Yaşım Ve Ben By L.S