İçimizdeki "Kurtarıcı" Öldüğünde: Kırılan İnancın Yası I @psk.suheylaslan

Bazen birine yardım ederken yalnızca destek olmayız; kendi ihtiyaçlarımızı erteler, sınırlarımızı zorlar ve ilişkiyi ayakta tutmak için fazlasını veririz. Sonunda hayal kırıklığı yaşadığımızda ise kırılan şey yalnızca o ilişki olmaz. İnsanlara, iyiliğe ve kendimize dair taşıdığımız bazı inançlar da sarsılır. Bu yüzden eskisi gibi yardım edememek, kötüleştiğimiz anlamına gelmez. Belki de içimizdeki “kurtarıcı” yorulmuş, görülmemiş ve kendini korumaya çalışıyordur. İyileşmek, yeniden kendimizi tüketerek vermek değildir. Korkudan değil seçimden, onay ihtiyacından değil değerlerimizden gelen bir iyilik biçimi geliştirmektir. Çünkü olgunlaşmış iyilik, kendinden vazgeçmeden verebilmektir.