Neden Aramadın ? / Slow Akustik

Mesafelerin ayırdığı ama duyguların hâlâ koparamadığı iki insanın hikâyesi… “Sadece sesini duymak istedim” diyemeyenlerin, gururla özlem arasında sıkışıp kalanların şarkısı. Geceye, sessizliğe ve yarım kalmış cümlelere eşlik eden slow akustik bir iç döküş… Bazen insanın içinde tek bir soru kalır: “Neden aramadın?” Neden Aramadın ? / Slow Akustik Aynı gökyüzü altındayız, mesafe dediğin ne ki? Bir parmak ucunda duruyor sesin. Ama öyle bir duvar ördün ki araya, Ne sen aşabiliyorsun, ne ben gelebiliyorum. Sahi, insan özlerken nasıl bu kadar sakin kalır? Neden hiç sormaz, "nasılsın?" diye... Bak, bu şarkı çalıyor şimdi bir yerlerde. Belki bir durakta, belki gece yarısı odanda. Elin telefona gidiyor, biliyorum. Ekrandaki ismime bakıyorsun. Peki ne tutuyor seni? Hadi ara, de ki: "Sadece sesini duymak istedim." De ki: "Geçmedi, silemedim hiçbir şeyi." Şu koca dünyada bir nefeslik canımız var, Bu gurur kime, bu sitem kime? Sustun mu öyle? Öldüm mü sandın? Dinliyorsan eğer... Neden hâlâ aramadın? Yarın uyandığında her şey için geç olabilir. Zaman akıp gidiyor, dur diyen yok ki. Bir ihtimal daha vardı, o da bu geceydi. Sen o şansı bile bile sustun. Şimdi sor kendine, aynadaki o yabancıya: "Gerçekten değdi mi bu uzaklığa?" Hadi ara, de ki: "Sadece sesini duymak istedim." De ki: "Geçmedi, silemedim hiçbir şeyi." Şu koca dünyada bir nefeslik canımız var, Bu gurur kime, bu sitem kime? Sustun mu öyle? Öldüm mü sandın? Dinliyorsan eğer... Neden hâlâ aramadın? Şimdi söndür ışıkları, kal kalbinle baş başa... Bu şarkı biter, bu gece geçer ama bu sitem bitmez. Son kez soruyorum o sağır sessizliğine: Değdi mi? Neden aramadın?..