Auchwitz nie pojawił się znikąd

14 czerwca 1940 roku z więzienia w Tarnowie wyprowadzono kolumnę siedmiuset dwudziestu ośmiu polskich więźniów. Zanim niemieccy urzędnicy skompletowali cały transport, do Zakładu Karnego w Tarnowie przywieziono Polaków z więzień: na Montelupich w Krakowie, „Palace” w Zakopanem, „Na Zamku” w Rzeszowie, z Jarosławia, Przemyśla, Sanoka, Nowego Sącza, Nowego Targu, Wiśnicza Nowego. Więzienie w Tarnowie było ostatnim przystankiem, przed wyjazdem do miejsca, które już na wieki położy się cieniem na niemiecką historię: Konzentrationslager Auschwitz. W pierwszym transporcie znaleźli się, studenci, harcerze, nauczyciele, lekarze, prawnicy, działacze polityczni, żołnierze kampanii wrześniowej z których wielu chciało się przedostać najpierw do Rumunii, a potem do Francji. Wśród pierwszych więźniów, znaleźli się także pierwsi Żydzi. Jako obywatele polscy, zostali wpisani do ewidencji, jako Polacy. Pierwszym Polakiem, wpisanym do ewidencji obozowej, był Stanisław Ryniak. Otrzymał numer "31" "Strefa Auschwitz-Birkenau" Marek Rawecki; Wydawnictwo Politechniki Śląskiej; 2003 rok; "Początki obozu Auschwitz w świetle materiałów źródłowych" Igor Bartosik, Łukasz Martyniak , Piotr Setkiewicz; Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau; 2018; "Raporty z Auschwitz" Witold Pilecki; Wydawnictwo: Wydawnictwo AMDG historia; 2016; „Początki Auschwitz w pamięci pierwszego transportu polskich więźniów politycznych” Piotr M.A. Cywiński; Wydawnictwo Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau; 2015; "Konferencja w Wannsee. Droga do Ostatecznego rozwiązania" Peter Lomgerich; Prószyński i S-ka; Warszawa 2018;