Մեղրին՝ մեծ փոփոխությունների շեմին․ ինչպես են մեղրեցիները տեսնում «Թրամփի ուղու» ապագան

Հայաստանի հարավային դարպասը՝ Մեղրին, հայտնվել է միջազգային մեծ քաղաքականության և լոգիստիկ նոր նախագծերի կիզակետում։ Տարածաշրջանային հաղորդակցությունների ապաշրջափակման համատեքստում «Թրամփի ուղի՝ հանուն միջազգային խաղաղության և բարգավաճման» նախագիծը (ԹՐԻՓՓ), որի շուրջ հիմնարար ըմբռնումն արտահայտվել էր դեռևս Վաշինգտոնյան հայտարարության և հետագա շրջանակային փաստաթղթերի մեջ, դառնում է Հարավային Կովկասի տրանսպորտային քարտեզի առանցքային գծերից մեկը։ Այսօր Մեղրին կանգնած է պատմական հնարավորության անորոշության առջև։ Մի կողմից հսկայական ռեսուրս է ուղղվում տարածաշրջանի ենթակառուցվածքների զարգացմանը, մյուս կողմից՝ տեղի բնակիչները շարունակում են մտահոգվել, թե երկարատև կոնֆլիկտից հետո արդյո՞ք հաջողելու է ապաշրջափակումը։ Մեղրի համայնքի ղեկավար Խաչատուր Անդրեասյանը նշում է, որ պետությունն այսօր աննախադեպ ծավալի կապիտալ ներդրումներ է իրականացնում տարածաշրջանում։ «Պետությունը շատ մեծ, ահռելի ներդրումներ է անում: Ես կասեի՝ Հայաստանի Հանրապետության բոլոր մարզերի հետ, որ համեմատեք, ամենամեծ ներդրումը կատարվում է Մեղրիում, քանի որ ունենք Հյուսիս-Հարավ ճանապարհ, լրիվ բոլորովին նոր կառուցվող մաքսատուն», ասում է համայնքապետը։ Բացի միջազգային նշանակություն ունեցող կառույցներից ներդրումներ են կատարվում բնակչության կենսամակարդակը բարձրացնելու համար․ կառուցվում են Մեղրիի և Ագարակի ջրամաքրման կայանները, Շվանիձոր-Նռնաձոր 13 կիլոմետրանոց ճանապարհահատվածը ։ Միայն սուբվենցիոն ծրագրերով Ագարակում իրականացվում է 600 միլիոն դրամի, իսկ Մեղրիում՝ 450 միլիոն դրամի ասֆալտապատում։ Եվս 450 միլիոն դրամ ուղղվել է վեց գյուղական բնակավայրի ճանապարհների ասֆալտապատմանը, որոնք ավելի քան 30 տարի չեն բարեկարգվել։ Չնայած ներդրումների գայթակղիչ թվերին, Մեղրիի բնակչության շրջանում դեռևս առկա է անվստահություն և անվտանգային մտավախություններ։ Մարդիկ դժվարությամբ են պատկերացնում, թե ինչ կտա ապաշրջափակումը կամ Թրամփի ուղին։