دلایل عقب‌ماندگی سازسازی در موسیقی سنتی ایران | 3/3

اپیزود ۲۱ پادکست IM Radio — پارت سوم از «دلایل عقب‌ماندگی سازسازی در موسیقی سنتی ایران» با حضور «پژمان طهماسبیان» در این قسمت، به یکی از مهم‌ترین و ریشه‌ای‌ترین چالش‌های سازسازی ایرانی می‌پردازیم؛ موضوعاتی که سال‌ها باعث توقف کیفیت و پیشرفت سازهای ایرانی شده‌اند. در این گفت‌وگو، تأثیر نگاه‌های خرافی و عرفانی، نبود استانداردهای فنی، نبود سازهای مشقی و هنرجویی، و توقف سازسازی ایران در نسل‌های ابتدایی صنعت سازسازی جهان بررسی می‌شود. موضوعاتی که در این قسمت به آن‌ها پرداخته‌ایم: • باورهایی مثل آویزون کردن تار برای چند سال بعد از ساخت • پخش کردن نوازندگی لطفی یا جلیل شهناز برای «جا افتادن ساز» • نبود مکانیزم اعتبارسنجی علمی و تکیه بیش از حد بر «مهر سازنده» • توقف سازسازی ایرانی در نسل ۱.۵؛ بین کارگاه سنتی و نیمه‌صنعتی، درحالی‌که جهان وارد نسل صنعتی و مهندسی‌شده شده است • بررسی عملکرد «کانون سازندگان سازِ خانه موسیقی» و علت ناتوانی در ایجاد استاندارد • نبود سازهای مشقی یا هنرجویی استاندارد در موسیقی ایرانی؛ درحالی‌که در جهان مدل‌های ثابت مثل Yamaha C40 و ویلن‌های هنرجویی وجود دارند — و تأثیر این خلأ بر کلاه‌برداری از هنرجویان • نیاز به ایجاد تعادل بین لوتیرهای سنتی و کارخانه‌های صنعتی سازسازی • سؤال مهم: سازسازی فرآیند «عرفانی و دِلی» است یا باید کاملاً «علمی و مهندسی» باشد؟ • و پرسش پایانی: سازنده‌ی ساز بهتر است «نجار باشد»، «نوازنده باشد»، «مهندس صدا باشد» یا «بیزینس‌من»؟ و چرا هیچ‌کدام به‌تنهایی کافی نیست ⸻ 📲 Follow us on Instagram • Host Page:   / thepharzam   • Official Channel Page:   / imradioplus  .