Puste Krzesło - Emocjonalny utwór o stracie bliskiej osoby

To przejmująca ballada o stracie, żalu i spóźnionej wdzięczności, utrzymana w nostalgicznym i pełnym smutku tonie. Utwór porusza bolesny temat odejścia matki. Skupia się na pustce, jaka zostaje w codziennym życiu (symbolizowanej przez tytułowe „puste krzesło” i parzenie dwóch kaw), oraz na poczuciu winy syna, który za życia mamy nie potrafił w pełni docenić jej troski i obecności. #powerballad #softrock #polskamuzyka "Puste Krzesło" Tekst: Wciąż parzę dwie kawy, choć piję tylko jedną Stawiam Twój kubek tam, gdzie zawsze stał Nawyk jest silniejszy niż ta pusta ciemność Którą poranek w moje okna wlał Patrzę na telefon, czekam na to połączenie „Zjedz coś ciepłego”, „uważaj na siebie” Drażniła mnie ta troska, to wieczne upomnienie Dziś dałbym wszystko, by znów usłyszeć Ciebie Zawsze byłem „zajęty”, zawsze „zaraz oddzwonię” Biegłem przed siebie, goniąc własny cień A Ty stałaś w oknie, składając dłonie Modląc się za mój kolejny dzień MAMO! Puste krzesło krzyczy głośniej niż ja MAMO! Zegar stanął, choć świat dalej gna Zabrakło nam jednej wspólnej jesieni Jednego „dziękuję”, co wszystko odmieni Teraz piszę listy, których nie wyślę Goniąc Cię w każdym sennym domyśle MAMO! Twoje okulary wciąż leżą na gazecie Niedoczytany rozdział, urwany wpół wątek Byłaś najcichszym aniołem na świecie Dbałaś, by w moim życiu był porządek Wstyd mi za każdą moją niecierpliwość Gdy tłumaczyłaś mi świat po raz setny Dziś widzę tylko Twoją sprawiedliwość I mój charakter – tak bardzo niekompletny Zostawiłaś po sobie zapach czystej pościeli I puste miejsce po stronie słońca Byliśmy blisko, a tak wiele nas dzieli Tych spraw niedomówionych do samego końca MAMO! Puste krzesło krzyczy głośniej niż ja MAMO! Zegar stanął, choć świat dalej gna Zabrakło nam jednej wspólnej jesieni Jednego „dziękuję”, co wszystko odmieni Teraz piszę listy, których nie wyślę Goniąc Cię w każdym sennym domyśle MAMO! Nie nauczysz mnie już, jak wybaczać sobie Nie powiesz, że błędy to tylko lekcje Wszystkie kwiaty świata kładę na Twoim grobie Ale one nie zastąpią Twoich rąk – najmiększych Mogłem być częściej, mogłem być czulej Mogłem po prostu przy Tobie być… Mamo, spójrz… wreszcie dorosłem. Szkoda tylko, że w domu bez Ciebie. Wybacz, że zrozumiałem tak późno. Śpij spokojnie. MAMO... A. D.