Jürgen Habermas’ta Meşruiyet Krizi

Jürgen Habermas’ta Meşruiyet Krizi Jürgen Habermas’ın “meşruiyet krizi” kavramı siyasal sistemin toplumsal alana müdahale etmesiyle birlikte insanların yönetime karşı duyduğu hoşnutsuzluğa ve güvensizliğe işaret etmektedir. Kapitalist ekonominin gelişmesiyle birlikte yönetimi meşrulaştıran geleneksel ahlaki değerler ortadan kalkmıştır. Bu koşullar altında kapitalist ekonomik sistemi kendi kontrolü altında tutan devletin görece özerk olan toplumsal alana veya yaşam dünyasına müdahalesi meşruiyet krizinin temel nedenini oluşturur. Devletin kapitalist sistemle olan bağlantısı beraberinde kapitalizmin kendi içindeki krizlerin de toplumsal yapıya taşınmasına yol açmaktadır. Habermas’ın meşruiyet krizi fikri bize kapitalizmin yalnızca ekonomik açıdan değil aynı zamanda politik ve idari açıdan birtakım sorunlar doğurmasıyla ilgili olarak eleştirel bir bakış açısı sağlamaktadır. Meşruiyet krizi düşüncesi Jürgen Habermas tarafından geliştirilmiş projenin bir bileşeni olarak ilk defa Frankfurt Sosyoloji Okulu’nun ortaya atmış olduğu eleştirel kuramın daha yeni ve güncel bir yorumu olarak karşımıza çıkmaktadır. Habermas meşruiyet krizi tartışması bağlamında geç kapitalist toplumları ekonomik, politik ve sosyo-kültürel olmak üzere üç temel alt sistem içerisinde çözümlemeye girişir (Slattery, 2010, s. 428-429). Buna göre ekonomi alanındaki kriz söz konusu politik sistemin srasyonalite krizi ve meşruiyet kriziyle birlikte sosyo-kültürel sistemin motivasyon krizi ile yakından bağlantılıdır (Habermas, 1992, s. 45). Meşruiyet krizi doğrudan bir kimlik krizi olarak karşımıza çıkmaktadır. Bütünleşme tehlikeye atıldığından ilerleme olmaz. Meşruiyet krizlerinin temelinde, siyasal sistemdeki değişikliklerden kaynaklanan ve mevcut meşruiyet kaynağı ile karşılanamayan meşruiyet ihtiyacı bulunmaktadır (Habermas, 1992, s. 46-48). Mevcut değerlere ya da genel olarak sisteme uyan ödüllerin sistematik olarak üretilmesine karşılık beklentilerin yerine getirilemediği noktada bir meşruiyet krizinin ortaya çıkacağı tahmin edilebilir (Habermas, 1992, s. 74).