NA BANI / MYSZY & LUDZIE - Brocken

Widmo Brockenu można wziąć za mistyczne objawienie, ale to tylko rzadkie zjawisko optyczne; nasz własny cień na chmurze poniżej (stąd najczęściej obserwowany na górskich szczytach) w kształcie anioła o rozpostartych skrzydłach, otoczonego tęczową glorią. Cień opaczny, bo gdy pomachamy prawą ręką, anioł poruszy skrzydłem z lewej. Zwykle, nawet jeśli ktoś stoi obok, widzimy wyłącznie własny cień -- widmo jest samotne. Ma ono być jakoby złą wróżbą. Nie anioł to jednak, nie fatum, a jedynie załamanie światła, odbicie nas samych na szczycie. Drugi utwór z jubileuszowej płyty „20 lat z górą" zespołu Na Bani. Tu jednak, dzięki gitarom naszego realizatora, Mariusza Wilke, w wersji raczej rockowej, która trafiła na płytę "Jesienną" grupy Myszy & Ludzie (wersja "nabaniowa" jest nieco bardziej akustyczna). Muzyka: Izolda Trojanowska, słowa: Tom Borkowski. Zdjęcia zespołu autorstwa Bogny Kajdańskiej, Patrycji Naumczyk, Ani Szykiedans, Asi Wierzchowskiej i Marcina „Wallsona" Gmurka. BROCKEN Życia mniej z każdym oddechem e, D Za odpowiedź tylko echo C, H7 Więc tu na szczytach o nic nie pytam C, D, e Ktoś w góry szedł spotkać Boga e, D9 A tu świat leży odłogiem C7 Dokoła pusto, H7 tylko chmur lustro C, D9, e Ja – jako anioł i Bóg sam - e, D9, C7 Oko opacznie puszczam C7 Na niby w niebie macham do siebie a7, D9, e Sam siebie wywracam na nice e, D9, C7 W Boga złamane odbicie C7 Z przeciwnej strony duch urojony a7, D9, e Nic nie ma tam ponad nami e, D, C Ten szczyt zdobyliśmy sami E7/4 I nikt świata ciężaru nie dźwignie za nas e, D, C, E7/4 Tu też was Bóg nie usłyszy e Lepiej zrozumcie tę ciszę A9 I lepiej by go nie było – gdzie jest ta miłość? C, D9, e Ta ścieżka jest pusta jak kosmos Stromizny rosną i rosną I gdzieżby tu pomóc miał Bóg? Nie Bóg nam wytycza szlaki Nie stawia przy drodze znaków Zdać się już lepiej na losy ślepe A my życie mamy jedno Raz tylko trafiamy w sedno Nie sięgaj w przód, prawda jest tu I nieba nie ma pod Bogiem Ono i piekło są w tobie Żyj na własną rękę, nie zdjęty lękiem Nic nie ma tam ponad nami Ten szczyt zdobyliśmy sami I nikt świata ciężaru nie dźwignie za nas Tu też was Bóg nie usłyszy Lepiej zrozumcie tę ciszę I lepiej by go nie było – co to za miłość?