Swaminarayan Bhaktchintamani Fagva

રંગ સોરંગે રંગ્યા રંગીલો, રસ બસ થયા છે છબીલો; પછી નાથ કહે સુણો તમે, માગો ફગવા તે આપિયે અમે. ૧૯ એમ કરી અલબેલે વાત, સુણી જન થયા રળિયાત; વારુ માગશું અમે મહારાજ, દેજ્યો રાજી થઈ તમે રાજ. ૨૦ ત્યારે રાજ કહે રાજી છૈયે, માગો મનમાન્યું અમે દૈયે; ત્યારે બોલ્યા જન જોડી હાથ, તમ પાસે એ માગિયે નાથ. ૨૧ મહાબળવંત માયા તમારી, જેણે આવરિયાં નરનારી; એવું વરદાન દીજિયે આપે, એહ માયા અમને ન વ્યાપે. ૨૨ વળી તમારે વિષે જીવન, નાવે મનુષ્યબુદ્ધિ કોઈ દન; જે જે લીલા કરો તમે લાલ, તેને સમજું અલૌકિક ખ્યાલ. ૨૩ સતસંગી જે તમારા કહાવે, તેનો કેદી અભાવ ન આવે; દેશ કાળ ને ક્રિયાએ કરી, કેદિ તમને ન ભૂલિયે હરિ. ૨૪ કામ ક્રોધ ને લોભ કુમતિ, મોહ વ્યાપીને ન ફરે મતિ; તમને ભજતાં આડું જે પડે, માગિયે એ અમને ન નડે. ૨૫ એટલું માગિયે છૈયે અમે, દેજ્યો દયા કરી હરિ તમે; વળી ન માગીએ અમે જેહ, તમે સુણી લેજ્યો હરિ તેહ. ૨૬ કેદિ દેશો મા દેહાભિમાન, જેણે કરી વિસરો ભગવાન; કેદિ કુસંગનો સંગ મા દેજ્યો, અધર્મ થકી ઉગારી લેજ્યો. ૨૭ કેદિ દેશોમાં સંસારી સુખ, દેશો મા પ્રભુ વાસ વિમુખ; દેશો મા પ્રભુ જક્ત મોટાઈ, મદ મત્સર ઇરષા કાંઈ. ૨૮ દેશો માં દેહ સુખ સંયોગ, દેશો મા હરિજનનો વિયોગ; દેશો મા હરિજનનો અભાવ, દેશો મા અહંકારી સ્વભાવ. ૨૯ દેશો મા સંગ નાસ્તિકનો રાય, મેલી તમને જે કર્મને ગાય; એ આદિ નથી માગતા અમે, દેશો મા દયા કરીને તમે. ૩૦ પછી બોલિયા શ્યામ સુંદર, જાઓ આપ્યો તમને એ વર; મારી માયામાં નહિ મૂંઝાઓ, દેહાદિકમાં નહિ બંધાઓ. ૩૧ મારી ક્રિયામાં નહિ આવે દોષ, મને સમજશો સદા અદોષ; એમ કહ્યું થઈ રળિયાત, સહુએ સત્ય કરી માની વાત. ૩૨ દીધા દાસને ફગવા એવા, બીજું કોણ સમર્થ એવું દેવા; એમ રમ્યા રંગભર હોળી, હરિ સાથે હરિજન ટોળી. ૩૩ થયા રસબસ રંગભીનો, ચાલો નાવા કહે નાથ દીનો; પછી પોતે થયા અસવાર, સંગે ચાલિયા સખા અપાર. ૩૪ ગાતાં વાતાં નાવા નાથ ગયા, કરી લીલા નાતાં નાતાં તિયાં; નાહી નાથ ચાલ્યા સખા સંગે, અતિ આનંદ ભર્યા છે અંગે. ૩૫ આવ્યા સંત બે નાથે બોલાવ્યા, કહો અમ સારુ ભેટ શું લાવ્યા; કહે સંત લાવ્યા ફૂલહાર, નાથ કહે આવો લાવો આ વાર. ૩૬ પછી અશ્વથી હેઠા ઊતર્યા, સંતે પુષ્પના શણગાર કર્યા; કંઠે આરોપ્યા ફૂલના હાર, બાંધ્યા બાજુ તે શોભે અપાર. ૩૭ તોરા ગજરા ફૂલના ધર્યા, કાને ગુચ્છ તે ફૂલના કર્યા; બાંયે બેરખા કંકણ સાર, કર્યા ફૂલ તણા શણગાર. ૩૮ ધૂપ દીપ ઉતારી આરતી, કરી કર જોડીને વિનતિ; કરી પૂજા ને લાગિયા પાય, નીર્ખી નાથ ત્રપત ન થાય. ૩૯ શ્યામ સલુણો શોભે છે અતિ, મનોહર સુંદર મૂરતિ; નયણાં ભરીને નીર્ખે છે જન, જોઈ જીવન થયા મગન. ૪૦ જય જય કહે નિજ દાસ, લીધું સુખ દીધું અવિનાશ; કરી લીળા અલૌકિક શ્યામે, શોભાવંત સારંગપુર ગામે. ૪૧ કર્યો સમૈયો સુંદર જાણો, ફાગણ સુદિ પૂન્યમ પ્રમાણો; તે દિવસે નાથે લીલા કીધી, પછી સર્વેને શીખ જ દીધી. ૪૨