آموزش فلسفه در جهان معاصر (نمونه‌ها: ژاپن، چین، روسیه، اروپا، افریقا، جهان اسلام و آمریکای لاتین)

فلسفه‌ در هر جا و دوره‌ یا فرهنگی چیزی نیست جز آن‌چه فلسفه می‌نامند، طرزی که آن را می‌آموزند و می‌ورزند. به ویژه، معنا و نقش فلسفه و فیلسوف به شیوه‌ی آموزش فلسفه بستگی دارد: فلسفه را بدان گونه می‌ورزند که می‌آموزند. ویژگی‌های نوع فکر فلسفی هر ملت و اساساً معنا و مکان فلسفه و نقش و وظیفه‌ی فیلسوف در ذهن یک ملت را چگونه می‌توان بازشناخت؟ چه وقتی از فلسفه‌ی چینی و فلسفه‌ی ژاپنی و فلسفه‌ی آمریکای لاتین سخن می‌گوییم چه از فلسفه در این کشورها فرقی نمی‌کند: فلسفه‌ورزی با فلسفه‌آموزی آغاز می‌شود و آموزش و فلسفه نزدیک‌ترین رگ به گردن‌های یکدیگرند، و فلسفه‌ی أموزش و آموزش فلسفه‌ در هر کشور است که سرنوشت تاریخی فرهنگ و تأثیر تمدنیِ آن را به دست دارد. نگاهی آماری-تحلیلی به وضع فلسفه در نظام‌های آموزشی گوناگون ژاپن، چین، روسیه، اروپا، افریقا، جهان اسلام و آمریکای لاتین: گزارش و سنجش؛ و البته گوشه‌چشمی به ایران و جوامع مسلمان