TRANGA LOBI Marlon Eskak

Ik werd geadopteerd en groeide op in een wijk van Paramaribo, een stad vol lawaai, verdriet en moeilijke herinneringen Mijn echte moeder moest mij achterlaten door omstandigheden die ik toen niet begreep, rond de staatsgreep van 1980 voelden zwaar aan. Overal hoorde je gespannen stemmen, angstige verhalen en mensen die hun hoop verloren. Voor mij als kind leek het soms alsof ik in een vreemde droom leefde. het leven was moeilijk. voor mij ,omdat ik mij verlaten voelt Elke dag droeg ik stilte in mijn hart. toch veranderde alles op een onverwachte dag. Ik ontmoette een oude vriend met een klankkas gitaar Hij zat onder een boom en speelde melodieën die rechtstreeks mijn ziel raakten. Voor het eerst voelde ik rust in de melodieen , die klanken De jaren gingen voorbij en mijn muziek groeide met mij mee. Wat begon met een oude gitaar en een paar akkoorden in de straten van Paramaribo, werd later een leven vol optredens en bekendheid. Mensen zongen mijn liederen mee, mijn naam werd overal genoemd en waar ik kwam, kreeg ik aandacht en bewondering. Het arme, eenzame kind van vroeger was nu een muzikant geworden die duizenden mensen wist te raken. Maar achter het succes bleef er altijd een leegte bestaan. De vrouw die mij als haar eigen zoon had grootgebracht mijn pleegmoeder was mijn steun en kracht geweest in de moeilijkste jaren van mijn leven. Zij gaf mij liefde toen ik dacht dat ik alleen was. Zij geloofde in mij voordat iemand anders dat deed. Toen zij overleed, voelde het alsof een deel van mijn hart werd weggenomen. Ondanks alle roem en muziek voelde ik mij opnieuw dat kleine jongetje dat verlaten achterbleef. Tranga lobi !!!