«Ο Κωνσταντής κι ο γρίβας του», ακριτικό, καγκέλι (Ρούμελη) ~ Βασίλης Κολοβός (Αρχείο ΕΡΤ)

Τραγούδι του ακριτικού κύκλου από τη συλλογή του καθηγητή της βυζαντινής και δημοτικής μουσικής Κώστα Ι. Μάρκου, σε ζωντανή ηχογράφηση που έγινε στα στούντιο της ΕΡΤ. Το τραγούδι μας περιγράφει τη διαρκή ενασχόληση των Ακριτών με τα άλογα, που τα χρησιμοποιούσαν κατά κύριο λόγο στον πόλεμο. Η ενασχόληση αυτή κάποτε είχε, όπως μας λέει το παραπάνω τραγούδι και τραγικά αποτελέσματα. Τα πολλά άλογα θεωρούνταν δύναμη και ανάλογα με τα πόσα διατηρούσαν διακρίνονταν σε μονοκάβαλλους, δικάβαλλους, τρικάβαλλους και μεγαλοαλογίτες. Έτσι, λοιπόν, από τα κύρια μελήματα των Ακριτών ήταν και η καθημερινή άσκηση στην ιππασία, ώστε να καταστούν «καλοϊππάρατοι» (Ακρίτες ιππείς με καλογυμνασμένα άλογα). Το τραγούδι άδεται σε ήχο δ’ χρωματικό και σε ρυθμό επτάσημων ποδών, με οργανικό σκοπό στο τέλος 4/σημω ποδών. Στίχοι : -«Τι συλλογιέσαι Κωνσταντή, τι βάνεις με το νου σου; Τέσσερις μαύρους έχουμε κι όποιον σ’ αρέσει πάρε. Θέλεις το ρούσο πάρε τον, θέλεις το μαυρομάτη, θέλεις το γοργοπόδαρο που ‘ναι και παιγνιδιάρης, μ’ αν θες το γρίβα το φονιά μην πας να τον σελώσεις». Κι ο Κωνσταντής δεν άκουσε της μάνας του τα λόγια, το γρίβα πιάνει σέλωσε το γρίβα του σελώνει, και δένει τη μεσούλα του μι δικουχτώ μαντήλια. Όσο να ειπεί έχε γεια, σαράντα μίλια πήγε, κι όσο να ειπούνε στο καλό, άλλα σαράντα πέντε. Κι η μάνα του αγνάντευε, από το παραθύρι γλέπει το γρίβα π’ όρχιταν με σέλα τσακισμένη. -«Γρίβα μ’ που είν’ ου Κουνσταντής, που είναι το παιδί μου; Απ’ άντρα χήρα μ’ έκαμις κι από πιδί καημένη». Τραγουδά ο Βασίλης Κολοβός και τον συνοδεύουν οι μουσικοί : Κλαρίνο : Βασίλης Μπατζής Βιολί : Αλέκος Τζούμας Λαούτο : Βαγγέλης Κουκουλάρης Τουμπελέκι : Γιώργος Γευγελής