เพลงที่29–นกไร้ขา (ความรักของคนวันอังคาร) | By ศูนย์วิจัยยางมิวสิค

นี่คือหนึ่งในผลงาน [ศูนย์วิจัยยางมิวสิค] [Verse 1] เคยคิดว่าฟ้ากว้างใหญ่ คือบ้านของใจที่ฝันหา จึงบินข้ามคืนและวันเวลา ผ่านผู้คนมากมายไม่เคยหยุดพัก เคยคิดว่าการจากลา เป็นเพียงเรื่องธรรมดานัก ยิ้มแล้วเดินต่อไปสักพัก ไม่เคยรู้ว่าหัวใจเริ่มอ่อนล้า [Pre-Chorus] ยิ่งบินไกลเท่าไร ยิ่งเหมือนไม่มีที่หมาย โลกกว้างใหญ่เพียงใด ก็ยังไม่เจอคำตอบ [Chorus] ฉันคือนกไร้ขา บินตามขอบฟ้าที่ไม่มีวันถึง ผ่านลมหนาว ผ่านฝนพรำ ผ่านคืนคะนึง แต่ไม่เคยพบที่พักพิงของหัวใจ ฉันคือนกไร้ขา มองเห็นดาวนับล้านบนฟ้าไกล แต่สิ่งที่ตามหามาทั้งชีวิตนี้ อาจเป็นเพียงใครสักคน...ที่รออยู่ตรงนั้น [Verse 2] ภาพเก่า ๆ ยังย้อนมา เหมือนเงาในคืนที่เดียวดาย ทุกความรักที่เดินผ่านไป ยังฝากรอยไว้ในหัวใจเหมือนเดิม บางคนเป็นเหมือนแสงดาว ส่องทางในคืนมืดมิดเพิ่ม แต่ฉันกลับเลือกเดินห่างเหิน ปล่อยทุกอย่างให้หายไปกับเวลา [Pre-Chorus] ยิ่งบินสูงเท่าไร ยิ่งเห็นตัวเองเดียวดาย เพิ่งเข้าใจสุดท้าย หัวใจต้องการอะไร [Chorus] ฉันคือนกไร้ขา บินตามขอบฟ้าที่ไม่มีวันถึง ผ่านลมหนาว ผ่านฝนพรำ ผ่านคืนคะนึง แต่ไม่เคยพบที่พักพิงของหัวใจ ฉันคือนกไร้ขา มองเห็นดาวนับล้านบนฟ้าไกล แต่สิ่งที่ตามหามาทั้งชีวิตนี้ อาจเป็นเพียงใครสักคน...ที่รออยู่ตรงนั้น [Bridge] หากวันหนึ่งปีกล้าแรงหมดลง หากวันหนึ่งเรี่ยวแรงเหลือเพียงความฝัน ขอแค่มีใครสักคนจับมือกัน ให้รู้ว่าฉัน...ไม่ได้บินลำพัง [Final Chorus] ฉันคือนกไร้ขา เคยคิดว่าโลกทั้งใบคือเส้นทาง แต่เมื่อบินจนสุดขอบฟ้าอันเลือนราง จึงได้รู้ว่าความรักคือปลายทาง ฉันคือนกไร้ขา วันนี้ไม่ต้องวิ่งหนีที่ใด เพราะสิ่งที่ตามหามาทั้งชีวิตไกลแสนไกล คือบ้านของหัวใจ...ที่มีเธอ [Outro] นกไร้ขา...ยังบินอยู่บนฟ้าเดิม แต่ไม่หลงทางอีกแล้ว...เมื่อเจอบ้านของหัวใจ...สักที 🔔 ติดตาม ศูนย์วิจัยยางมิวสิค 🖤 เพื่อไม่พลาดเพลงใหม่ เพลงเพราะตลอดกาล #เพลงเพราะ #เพลงใหม่ #เพลงเศร้า #เปิดการมองเห็น #สวนยางพารา