Canción "GORBEA" Abestia. Patxi Villamor

HITZAK/LETRA Itzalezko kantuan kantatzen dizut gaur, ene bihotzekoa, mendigain xumea benetan maitagarri antxinako Gorbea. Eskaintzen dizkiguzun pagadi trinkoak eta errekatxo kantari ta miresgarrriak... Emankor ta ederra zara bai Gorbea. Zure gain biribila ta larre lehuna hamaikatxo alditan zapaldu dudana, benetan gozoa da heltzea zugana¡ Euskaldunen gogoa, euskal gizartea, euskaldunen doinua, gauza eder hauen babeslea zaitugu betiko Gorbea? Zure ohian goxoan murgiltzen naiz eta, bihotza betetzen dit basoko magiak, haren hatsa sentituz barren-barrenian. Gorbea hain maitea mendigain gurtua, zuk mendizake nauzu, nik zu berriz, mendi. Te canto, te canto con respeto, viejo Gorbea, monte querido por mi. Los frondosos hayedos que ofreces, preciosos ríos cantarines... Eres fértil y hermoso, Gorbea. He andado muchas veces tu suave cumbre y tu txapela redonda: ¡Qué dulce placer! ¿ Eres acaso morada del espíritu, la gente, música euskaldunes, Gorbea? Me sumerjo en tu selva amorosa: me acoge, y me hace sentir la magia y la vida del bosque. Gorbea íntimo, Gorbea venerado, yo soy montañero, tu, monte. Hitzak eta argazkiak/Letra y fotografías: Patxi Villamor Musika/Música: Iosu Zabala. Edizioa/Edición: Estitxu Villamor & Osixeno Comunicación