Meyxaneler - By Rahmanlı Psychedelic Rock

Babək Nur — “Meyxanələr” Bu mahnı sevginin ən sərxoş halıdır… Amma içki ilə yox, hisslərlə sərxoş olmaqdır bu. “Yazım sevgidən sənə meyxanələr…” — burada sevgi artıq sözə çevrilib. İnsan içindəkiləri susa bilmir, yazmaq istəyir, demək istəyir… çünki ürəyi doludur. “Hər gün əlimdə dolu peymanələr…” — bu sadəcə içmək deyil. Bu, unutmaq cəhdidir. Amma maraqlısı odur ki, nə qədər içsə də, yenə də eyni insanı düşünür. “O qədər içim çıxsın ağıl başımdan…” — bu cümlə çox səmimidir. İnsan bəzən ağlını itirmək istəyir ki, hissləri azalsın… amma olmur. Sevgi daha güclü çıxır. “Başıma dolansın dəli pərvanələr…” — burada bir yanmaq obrazı var. Pərvanə necə oda gedirsə, bu da sevgiyə elə gedir — bilə-bilə yanır. Birinci bənddə artıq ayrılığın nəticəsi görünür: “Mən olmaram, dərdə çarə gəzərsən…” Yəni deyir ki, mən olmayanda anlayacaqsan… amma artıq gec olacaq. “Aramızı vurdu boş-boş bəhanələr…” — bu da çox tanış bir şeydir. Böyük sevgilər bəzən kiçik səbəblərdən bitir. İkinci bənddə bir reallıq var: “Nə sən Məcnunsan, nə də mən Leyliyəm…” Bu cümlə çox dərin mesaj verir. Yəni bu sevgi əfsanə deyil, realdır… və real sevgilər bəzən bitir. Nağıl kimi davam etmir. Üçüncü bənd isə ən səmimi hissədir: “Sən nə bilirsən ki darıxmaq nədi…” Bu artıq bir az inciklikdir. Sanki qarşı tərəf heç vaxt onun qədər hiss etməyib. “Yağış kimi küçələrə yağmaq nədi…” — bu, insanın içindəki boşluğu doldura bilməməsidir… hara getsə də, yenə də təkdir. “Meyxanələr” mahnısı içdən gələn bir etirafdır. Sevdiyin insana deyə bilmədiklərini, şeirə, meyxanəyə çevirib deməkdir. Bu mahnı: – gecələr tək qalanlar üçündür, – içində danışa bilmədiyi sözləri olanlar üçündür, – və ən çox da “unutmaq istədim, amma bacarmadım” deyənlər üçündür. 🍷💔