Καταφύγιο Μπούρινος

Ψάχναμε λίγη ή και περισσότερη ησυχία... και μαντέψτε , τη βρήκαμε. Μία ωρίτσα από την Πτολεμαΐδα μέσα σε ένα πυκνό δάσος, στα 1360 μέτρα. Ο ξενώνας, η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα, τα βοηθητικά κτήρια, τα μονοπάτια, η "σπηλιά" της Νεράϊδας, η θέα της κοιλάδας ... μα πάνω απ' όλα η ησυχία. Αν είσαι τυχερός θα ακούσεις τα πουλάκια αλλιώς ... τίποτα. Φυσικά τη χειμερινή περίοδο, θα τα βρείτε όλα πιο περιποιημένα, φαντάζομαι, αλλά το μέρος είναι μαγευτικό κάθε εποχή. Αυτά με τον ενθουσιασμό μας, θα μπορούσαμε να σταματήσουμε εδώ.... αλλά όχι, είμαστε γκρινιάριδες, πως να το κάνουμε. Η περιοχή έχει πολλά πανέμορφα και σηματοδοτημένα μονοπάτια, διαλέξτε και ξεκινήστε... αλλά (αχ αυτό το "αλλά") όταν δείτε την πινακίδα "Σπηλιά της Νεράιδας' μη βάλετε με το νου σας πως κάτι σας περιμένει στην άκρη της μικρής διαδρομής. Απλώς κάποιος σκέφτηκε πως καλά θα ήταν να υπήρχε και μια σπηλιά στην περιοχή. Αν σας κινήσει την περιέργεια απλά αγνοήστε την. Υπάρχουν τόσες διαδρομές αν είστε πεζοπόροι, κι αν δεν είστε καθήστε και απολαύστε τη θέα. Εμείς τη "σπηλιά" δεν την προτείνουμε. Αν μάλιστα είστε πιο οργανωμένοι από εμάς, μπορείτε να ψήσετε, στο "μπαλκόνι" του καταφυγίου με θέα την Ευρώπη αριστερά και την Αφρική δεξιά. Μη γελάτε, είστε στην Κοιλάδα του Μεσιού Νερού με δυό ηπείρους στα πόδια σας...