1936’da Hitler İktidardayken Almanların Hayatı İşte Böyleydi!

1936’da Almanların yaşamı, görünürdeki refah ortamı ve Nazi rejiminin mutlak kontrolüyle şekillenmişti. Yıllar süren ekonomik kriz ve işsizlikten sonra, Hitler’in iktidara gelişi ve yeniden silahlanma ile kamu çalışmaları politikaları işsizliği büyük ölçüde azaltmış, bu da birçok vatandaşa toparlanma ve istikrar hissi vermişti. Berlin’in ve diğer büyük şehirlerin sokakları svastika bayrakları ve ulusal birliği pekiştiren görkemli geçit törenleriyle doluydu. Rejim, bu gösterileri kitleleri büyüleyen güç ve düzen imajını yaymak için kullanıyordu. Propaganda günlük hayatın her alanında mevcuttu. Radyodan sinemaya, yazılı basına kadar her araç sürekli olarak parti mesajlarını yayıyordu. Joseph Goebbels’in kontrolündeki Propaganda Bakanlığı, kamuoyunun şekillendirilmesini ve disiplinli, güçlü bir Alman halkı imajının yansıtılmasını sağlıyordu. Hatta okullarda bile çocuklara ders kitapları ve resmi gençlik örgütü Hitlerjugend’deki faaliyetler aracılığıyla Nazi ideolojisi aşılanıyordu. Ancak bu refah görüntüsünün arkasında baskı ve korku ortamı vardı. Rejime karşı çıkanlar — ister komünistler, sosyal demokratlar, Yahudiler ya da “istenmeyen” kabul edilen herhangi biri — Gestapo tarafından takip ediliyor ve toplama kamplarına gönderilebiliyordu. İfade özgürlüğü yok olmuştu, komşular arasındaki ihbarcılık korku ve güvensizlikle beslenen yaygın bir uygulama haline gelmişti. Pek çok Alman, devletin düşmanı olarak damgalanma riskine girmektense susmayı ve uyum sağlamayı tercih ediyordu. 1936 yılı aynı zamanda Reich’ın dünyaya imajını yansıtan bir olayla da öne çıktı: Berlin Olimpiyat Oyunları. Rejim, bu etkinliği modern, refah içinde ve organize bir Almanya göstermek için kullandı, böylece iç baskıları geçici olarak gizledi. Tesislerin görkemi ve oyunların kusursuz düzenlenişi, Hitler için önemli bir propaganda başarısı oldu ve uluslararası kamuoyunun büyük bir kısmını etkiledi. Ancak görkemli sahnelemenin ardında, günlük yaşam hâlâ korku, propaganda ve rejime körü körüne itaat ile yönetiliyordu.