Cabibala Records | เพลงสถานีรอรัก [official music video]

"สถานีรอรัก" ที่ชานชาลาเก่าๆ ของสถานีรถไฟต่างจังหวัด มีหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่บนม้านั่งตัวเดิมเสมอ ม้านั่งตัวเดียวกับที่เธอเคยนั่งส่งคนรัก ในวันที่รถไฟค่อยๆ เลือนหายไปสุดปลายราง เขาสัญญาว่า...สิ้นหนาวนี้จะกลับมา แต่แล้วกี่หนาว กี่ฝน กี่ร้อนผ่านพ้น ดอกหญ้าริมทางรางผลิบานแล้วร่วงโรย นกเอี้ยงโผมาเกาะแล้วโบยบินจากไป มีเพียงหัวใจดวงหนึ่ง...ที่ยังคงเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ทุกครั้งที่เสียงหวูดรถไฟแว่วดังมาแต่ไกล หัวใจดวงนั้นก็เต้นแรงด้วยความหวัง เฝ้ามองทุกใบหน้าที่ก้าวลงจากขบวน แม้ครั้งแล้วครั้งเล่า...จะไม่มีใบหน้าที่รอคอย ใครบางคนบอกให้เธอลืมแล้วเดินหน้าต่อ แต่หัวใจที่รักจริงไม่เคยรู้จักคำว่ายอมแพ้ ตราบใดที่รางเหล็กยังทอดยาวไปสุดขอบฟ้า ความหวังก็ยังมีอยู่...ให้รอคอยต่อไป เราอยากให้บทเพลงนี้เป็นตัวแทนของทุกหัวใจที่เฝ้ารอ ไม่ว่าจะรอใครสักคนที่จากไปไกล หรือรอวันเวลาดีๆ ที่ยังเดินทางมาไม่ถึง ขอให้เสียงเพลงนี้อยู่เป็นเพื่อนคุณบนม้านั่งตัวนั้น และเป็นกำลังใจให้หัวใจที่ซื่อสัตย์ต่อความรักทุกดวง ขับขานด้วยเสียงหญิงหวานใสแฝงความเหงา ร้อยเรียงถ้อยคำเป็นบทกลอน บนทำนองลูกกรุงนุ่มละมุน เหมาะสำหรับฟังยามเย็นย่ำ ยามคิดถึงใครบางคน หรือยามนั่งรถไฟทอดสายตามองวิวสองข้างทาง หากบทเพลงนี้สัมผัสหัวใจคุณ ฝากกดติดตามช่อง เพื่อไม่พลาดบทเพลงกลิ่นอายวันวานที่จะทยอยส่งถึงกันเรื่อยๆ และฝากแบ่งปันให้คนที่คุณคิดถึง...เผื่อเพลงนี้จะพาเขากลับมา #เพลงลูกกรุง #สถานีรอรัก #เพลงรอคอย #เพลงรักเศร้า #เพลงซึ้งๆ #รถไฟ #ลูกกรุงคลาสสิก #เพลงคิดถึง #เพลงวันวาน #เพลงผู้หญิง #เพลงเหงาๆ #เพลงฟังสบาย [Intro - soft strings, distant train whistle feel, muted trumpet] [Verse 1] ชานชาลาเก่าๆ ยามสายัณห์ แดดรำไรทอผ่านหลังคาสนิม ฉันยังนั่งม้านั่งตัวเดิมริม รางเหล็กที่เคยส่งเธอจากไป [Verse 2] วันนั้นเธอโบกมือจากหน้าต่าง รถไฟค่อยเลือนรางสุดสายตา สัญญาว่าสิ้นหนาวจะกลับมา แต่กี่ฟ้ากี่ฝนก็เงียบงัน [Pre-Chorus] หวูดรถไฟแว่วดังมาแต่ไกล หัวใจฉันก็หวั่นไหวทุกครั้งครา [Chorus] ยังรอเธอที่สถานีแห่งเดิม นับขบวนเริ่มมาเทียบแล้วเลยผ่าน มองทุกหน้าที่ก้าวลงชานชาลา ก็ไม่มีใบหน้าที่คุ้นเคย รักยังคงเต็มเปี่ยมไม่เคยพร่อง แม้ต้องมองรถไฟผ่านมากี่เที่ยว หากปลายทางเธอยังจำทางเก่า สถานีนี้กับเงารอเธอเสมอ [Instrumental - muted trumpet solo over strings] [Verse 3] ดอกหญ้าริมทางรางผลิแล้วโรย นกเอี้ยงโผบินมาแล้วลาไกล ฤดูกาลหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไป มีเพียงใจดวงนี้ที่คงเดิม [Bridge] บางคนว่าให้ลืมแล้วเดินหน้า แต่หัวใจดวงนี้หนาไม่ยอมเชื่อ ตราบยังมีรางทอดไกลให้ใจเอื้อ ความหวังเหลือก็พอให้รอต่อไป [Chorus] ยังรอเธอที่สถานีแห่งเดิม นับขบวนเริ่มมาเทียบแล้วเลยผ่าน มองทุกหน้าที่ก้าวลงชานชาลา ก็ไม่มีใบหน้าที่คุ้นเคย รักยังคงเต็มเปี่ยมไม่เคยพร่อง แม้ต้องมองรถไฟผ่านมากี่เที่ยว หากปลายทางเธอยังจำทางเก่า สถานีนี้กับเงารอเธอเสมอ [Outro - strings fade with distant whistle, soft piano] ขบวนสุดท้าย...ฉันก็ยังรอเธอ