Hotel RDF | Unique Ashram In Narmada Parikrama | Holipura and Budhni | Day 67 part 2

मागील भाग पाहण्यासाठी खाली क्लिक करा    • Sapt-Dhara | 7 small islands in  Narmada R...   Day 67 part2 सप्तधारा ते बुधनी गाव सप्तधारा आश्रमच्या महाराजांनी स्थान महात्म्य तर सांगितलंच व त्याच बरोबर भारताला चीन पासून धोका असल्याचं भाकीत वर्तावल, मला काही त्यातलं जास्त कळत नाही पण माणूस साधनमय होता हे जाणवत होतं, भोजनाची वेळ झालेली, ओंकार जी फ्लॉवर चिरायला मदत करणार इतक्यात महाराज म्हणाले," उठो जितना हो स्के उतना जलदी निकलो यहा से" तेवढ्या हलका पाऊस सुरू झाला, आता कस निघणार, पण महाराज बोलले, निकललो, मत रुको....नाईलाज झालं, असं का बोलले महाराज हे कळेना पण पुढे जाणे क्रमप्राप्त होत...निघालो, तेवढ्यात एक नदी परीक्षा घ्यायला मध्ये आली...आणि आम्ही मात्र बरेच वर होतो....खाली उतरायला रस्ता, तीव्र उताराचा आणि मातीचा होता व समोर नदी, पडलो तर परत आंघोळ, आणी त्यात पाऊस...पण हळूहळू आलो, नदी पार केली आणि तेवढ्यात मात्र पाऊस जोरात सुरू झालं....तेव्हा समजलं महाराजजी का निघा म्हणाले कारण पावसाने मातीचा चिखल झाला असता व वाट घसरडी झाली असती मग कसलं जाताय पुढे....महाराजांना परत वंदन केले....आणि निघालो होलीपुराच्या दिशेने.... चालता चालता सुरू असलेला पाऊस थांबक कारण मंदिर समोर च होते, माझं असं नेहमीच होत, आता गेलो, छान मंदिर, प्रशस्त आवर , समोर निखळ शांत पण आवाज करत वाहणारी मैय्या, छान बांधीव घाट....मंदिरात कोणाचा तरी काहीतरी असल्याने प्रसादाचे जेवण होत, लगबग होती, महाराज,थांबा, जेवून जा म्हणाले, पोटाला काहीतरी द्यावं लागणार होतं, म्हटलं ,सोय झाली, आज कधीनव्हे ते दाल बाफला बनतो कसा हे पाहायला मिळाले, आचारी पण आम्हाला आनंदाने सर्व सांगत होता, पण हे कौतुक एवढ्यातच संपलं.... कारण दाल बाफला खायला मिळालाच नाही कारण जेवण सगळं तयार होत, पण ज्यांचासाठी हे सर्व चाललं होतं ते होते सलकनपूरच्या मातेच्या दर्शनात....दोन तास झाले....पाऊस पण थांबलेला, निघाव म्हटलं, नर्मदे हर.…. महाराजजी रुक जाओ, जल्द ही पंगत बैठ जाएगी.... थांबलो, पण आता मात्र तीन तास झाले, निघालो, महाराजांना विनयाने आज्ञा मागितली...त्यांना वाईट वाटलं पण नाईलाज होता.... जुनी गावं आठवत होती...पिलीकरार...आणि मग बुधनी...मागच्या आठवणी वर डोकं काढत होती, Mp ची चौघेजण, रामलाल,अच्छेलाल, लक्षीदास, नथुराम, सर्व यादव, वसंतराव पवार, सगळं आठवत होत.... आणि एकाने आवाज दिला, " महाराजजी, जलेबी खावो" मी वळून पहायच्या आत बंगाली बाबू दुकानात जलेबी खात होते, आज आयुष्यात प्रथमच दुधाची जलेबी खाल्ली...छान च होती... सप्तधारेला चिंचवडचे चष्मा तुटलेले व दुसऱ्या परिक्रमेने अनुभवाने फिरणारे शेगुणशी भेटले, निघालो, समोर बुधनी गाव दिसत होतं, समोर एक माणूस हसतमुखाने बघत होता, मलाही त्याला ओळखणं अवघड नव्हते, ते गजेंद्र शर्मा होते, बुधणीच्या rdf हॉटेल चे मालक, परिक्रमावासींची सोय करतात, त्यांनी आमंत्रण दिल आम्हीही आनंदाने स्वीकारलं...Rdf ला आलो...आणि एक ड्रेस मधला माणूस आला आणि माझे सामान घेऊ लागला, काहीच क्षणात माझं कमंडलू, दंड,बॅन, त्याकडे होतं, माझे अंगावरचे कपडे सोडले तर सर्व त्याकडे होत, त्याला हात जोडले म्हटलं ," बाबा मेरा सामान मै ही लुंगा" त्यानं शर्माजींच्या होकारानंतर सामान परत दिल...ही सेवा पाहून मलाच क्षणभर कसंस झालं,केवढी ही श्रद्धा....मैयावरती...आणि तिच्या परिक्रमावासींवरती.... आज चालणं खूप झालेलं, भूक पण लागलेली, हॉटेल मध्ये रूम मिळाली , पूजा करून जरा आराम करणार इतक्यात जेवणाची वर्दी झाली....बऱ्याच दिवसांनी मिरजेत जेवतोय असं वाटलं....खरतर साम्य काहीच नव्हतं...त्यानंतर केसर दूध....बंगाली बाबूना मिठाई ची फार फार आवड, त्यांना तर मैय्याने आज खूप लाड करत, जिलेबी, बंगाली बाबू जालेबी म्हणत, मग रसगुल्ला आणि आता तर केसर दूध दिलेले....आम्हालाही मिळालं...मी आपला काहींना काही करत होतो, बोलत होतो, बंगाली बाबू मात्र तेवढ्यात ध्यानस्थ झाले....गोंदवलेकर महाराज म्हणायचे नुसत बसून वेळ व्यर्थ न करता नाम घ्या, मी ऐकलं, बाबूंनी प्रॅक्टिकल केलं.....शर्मा जी आलेले, थोडं बोलले, पण बाबू ध्यानात मग्न....शर्माजीनी मागील आठवणी काढल्या, त्यांची कहाणी ऐकतांना त्यांच्या डोळ्यात हलकेसे पाणी आलेले....आजचा दिवस बऱ्याच वेगवेगळ्या गोष्टीने परिपूर्ण होता, आडवा झालेलो, बंगाली बाबू मात्र तसेच.... नर्मदे हरहर Narmada parikrama route with distance Narmada parikrama experience narmada parikrama anubhav