Holi - Yaban

Gönül dediğin eski bir hane, Gelen vurmuş, giden vurmuş... Ben hancı mıyım, yolcu mu, sorma. Bir ömür feda olmuş el âlem ne der diye, Boşuna yorulmuşum... Aman, ne gaddar rüzgârmış zaman, Ezip geçmiş, vermemiş bir nefes aman. Kime yansam şimdi, kime ağlasam? Meğer en büyük kötülüğü yapmışım kendime. Yarım kalan ne varsa heybemde, Özür dilerim gençliğim, ah canım... Hadi uyan ey akılsız başım, bu son muhasebe, Ne uğruna harcandın, bittin böyle? Herkese can oldun da, bir kendine mi yaban? Geçmişe borcun çok, bari bugünü heba etme... Kayıp giden yıllardan geriye kalan; Bir buruk tebessüm, bir ağır tövbe. Bir bir döküldü yapraklarım, sormadı kimse, Ben başkalarını sararken, üşütmüşüm kalbimi. İnsan her dertle baş eder de, vefasızlık yakarmış. Ziyan etmişim ömrümün en güzel günlerini, Sitemim şimdi kime kalır? Bu hikayenin asıl zalimi benmişim meğer... Har vurup harman savurmuşum çocuksu sevinçleri, Kendime bir özür borcum var şimdi; Öpüp de geçiremediğim yaralarım için. Söz- Müzik: Holi Üretim: AI