Twee WK-finales en een medaille die hij weigerde — wat Arie Haan zijn zwijgen kostte

Arie Haan won drie Europacups met Ajax, bereikte twee WK-finales met het Nederlands elftal en weigerde in tweeduizend vier openlijk een zilveren medaille in Peking. De documentaire over een voetballer die altijd handelt en nooit uitlegt. Arend Haan werd geboren op zestien november negentienhonderd achtenveertig in Finsterwolde, een dorp in de gemeente Oldambt, provincie Groningen. Op zijn zevende tekende hij bij zijn eerste club zonder toestemming van zijn vader — in stilte, zonder discussie. Zo begon een loopbaan van veertig jaar met één constante: besluiten nemen, uitvoeren en nooit uitleggen. Trainer Engel Wubs in Winschoten begeleidde hem tien jaar lang, samen met de latere profvoetballers Jan Mulder en Klaas Nuninga. In negentienhonderd zevenenzestig tekende hij zijn eerste contract bij AFC Ajax Amsterdam. Eerst moest hij zijn hoofdakte halen — de bevoegdheid als onderwijzer in het basisonderwijs. Dat was de eis van zijn vader. Hij haalde het diploma. Daarna tekende hij bij Ajax. Zijn eerste Europese wedstrijd was de finale van de Europacup voor landskampioenen op twee juni negentienhonderd eenenzeventig in Wembley, voor meer dan drieëntachtigduizend toeschouwers. Ajax versloeg Panathinaikos met twee-nul; Haan scoorde als invaller het tweede doelpunt. Drie Europacups met Ajax, twee WK-finales met Oranje in München en Buenos Aires. Op het WK negentienhonderd achtenzeventig in Argentinië scoorde hij van vijfendertig meter tegen keeper Sepp Maier en van veertig meter tegen Dino Zoff — doelpunten die de FIFA later tot de fraaiste in de toernooigeschiedenis rekende. Bij VfB Stuttgart haalde hij het beste uit Jürgen Klinsmann: negentien doelpunten en de titel topscorer van de Bundesliga in het seizoen negentienhonderd zevenentachtig-achtentachtig. De FIFA legde hem in tweeduizend zeven een bedrag van meer dan zeshonderdvijftigduizend dollar op na een vroegtijdig vertrek bij de Kameroense nationale ploeg. In november tweeduizend elf leidde hij Tianjin Teda naar de eerste grote clubprijs in de geschiedenis van die Chinese club. In april tweeduizend achttien verscheen de biografie «Terug naar Finsterwolde» door Jules van der Wardt — driehonderd zesentachtig pagina's over een man die zelf nooit een autobiografie schreef en na het verschijnen zweeg. Music: • Music: "Amberlight" by Scott Buckley (www.scottbuckley.com.au) • Licensed under Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0) • https://creativecommons.org/licenses/... Images — attribution required (CC BY), via Wikimedia Commons / Openverse: • 071 J_01a Page Two from H. P. Lovecraft 18-Nov… — CthulhuWho1 (Will Hart) (BY 2.0) • Ancient and Modern — Shubert Ciencia (CC BY 2.0) • Austria vs. USA 2013-11-19 (066) - Jürgen Klin… — Original: Steindy Derivati… (CC BY-SA 3.0) • Ernst Happel 1978 — Bert Verhoeff for Anefo (CC BY-SA 3.0 nl) • From the dark to the light — Go-tea 郭天 (BY 2.0) • Gov't Shutdown, Locked.. - Flickr - daveynin — daveynin (CC BY 2.0) • Hans Kraay sr. — Nationaal Archief, Den Haa… (CC BY-SA 3.0 nl) • Larnaca GSZ Stadium 1 — Валерий Дед (CC BY 3.0) • Legal Contract & Signature - Warm Tones — Blogtrepreneur (CC BY 2.0) • My room key — Gunn Shots ! (BY 2.0) • One Big Thick Book — Dejan Krsmanovic (CC BY 2.0) • The archives and the library of newspaper Hufv… — — (CC BY 4.0) • Word 'adopt' spelt with wooden blocks next to … — perpetual.fostering (CC BY 2.0) • You're 'Avin a Laugh Ref! Come on England! - R… — ell brown (BY 2.0) • old phone — sridgway (BY 2.0) • 天津海河大沽桥夜景 — Tyngrwey (CC BY 4.0)