Akademia Architektury - Architektura Modernizmu

Kolejne zajęcia z historii architektury poświęciliśmy aż trzem stylom, które zdominowały architekturę europejską na przełomie XIX i XX stulecia oraz w pierwszej połowie XX wieku: secesji, ekspresjonizmowi i modernizmowi. Rewolucja przemysłowa zapoczątkowała zupełnie nowe kierunki w architekturze. W tym okresie eksperyment stał się osią architektury — zaczęto odkrywać możliwości innowacyjnych materiałów, takich jak stal i szkło, a później beton; intensywnie szukając form wyrazu adekwatnych dla współczesnych rozwiązań technicznych i potrzeb społeczeństwa. Podczas, gdy secesja i ekspresjonizm korzystały jeszcze z całego arsenału form architektonicznych i środków wyrazu artystycznego odziedziczonych po poprzednich epokach stylowych, modernizm oznaczał całkowite zerwanie z tradycją. Awangardowa myśl architektoniczna rozwijała się wokół idei funkcjonalizmu i racjonalizmu. Stwierdzenie Louisa Sullivana, że „forma wynika z funkcji”, wyznaczała istotę doktryny funkcjonalistycznej. Zarówno ta sentencja, jak i słowa Ludwiga Miesa van der Rohe – „mniej znaczy więcej” – stały się sztandarowymi hasłami, które wyznaczały nowe reguły projektowania. Modernizm trafił na niezwykle podatny grunt – sytuacja polityczna, ekonomiczna i społeczna staje się katalizatorem zmian w architekturze całej Europy. Jak ta architektoniczna rewolucja przebiegała w Polsce, która w 1918 roku odzyskuje niepodległość, a jak we Wrocławiu – jednym z najważniejszych niemieckich ośrodków modernizmu? Jakie znaczenie dla rozwoju polskiej architektury ma dorobek takich twórców, jak Helena i Szymon Syrkusowie, Barbara i Stanisław Brukalscy, czy Bohdan Lachert i Józef Szanajca? I co to znaczy, że wrocławska Królewska Akademia Sztuki i Rzemiosła Artystycznego nazywana była Bauhausem przed Bauhausem? O tym wszystkim opowiedzieliśmy podczas kolejnego spotkania w Akademii Architektury. Prowadzenie: dr inż. arch. Zygmunt Łuniewicz Program edukacyjny dla dorosłych Akademia Architektury jest organizowany w ramach obchodów jubileuszu 60-lecia Muzeum Architektury we Wrocławiu. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.