Neden Hepimiz Hissiz Kaldık? İlgimizi Nasıl Kaybettik?

Herkes "iyiyim" tiyatrosu oynuyor, herkes düzenli aralıklarla "aynen" diyor ama kimse birbirini gerçekten dinlemiyor. Çünkü hepimiz, o görünmez duygusal hamallığın altında ezildik. Bu bölümde "savaş ya da kaç" evresini nasıl geçip toplumca "donakalma" evresine girdiğimizi, toksik pozitiflik belasını ve dibe vurmanın bazen neden en büyük özgürlük olduğunu konuşuyoruz. Peki milyonlarca insanın yaşadığı bu hissizlik hali gerçekten bir son mu, yoksa yepyeni bir uyanışın başı mı? 00:11 - Havada Tuhaf Bir Şey Var: Herkes Nerede? 00:30 - Tükenmişlik Sendromunun Dibi ve "İyiyim" Yalanı 02:10 - Toplumca "Donakalma" Evresine Girdik 03:30 - Toksik Pozitiflik Belası: "Salak mısın Cemile?" 04:08 - Dibe Vurmanın Getirdiği Lüks ve Özgürlük 04:52 - Hissizlik Halive ve Uyanış Dönemi 05:39 - Afrikalı Arkadaşımın Yıllar Önce Söylediği O Söz 07:14 - Maskeleri Bırakın, Kendinizin En İyi Arkadaşı Olun