GEMPAK! PRN JOHOR! BENARKAH KERAJAAN PUSAT HANYA PULANGKAN 2 KE 3 BILION?

Setiap kali timbul isu hubungan kewangan antara Kerajaan Persekutuan dan kerajaan negeri, ada ahli politik yang mendakwa bahawa Putrajaya "mengutip berpuluh bilion ringgit daripada sesebuah negeri tetapi hanya memulangkan beberapa bilion sahaja". =============================================================================== Dakwaan ini kedengaran mudah dan menarik, namun hakikat sistem kewangan negara jauh lebih kompleks daripada itu. Untuk berlaku adil, rakyat perlu memahami bagaimana struktur Persekutuan Malaysia berfungsi menurut Perlembagaan. Malaysia ialah sebuah Persekutuan, bukan gabungan negeri yang berasingan. Di bawah Perlembagaan Persekutuan, kuasa percukaian utama diletakkan di bawah Kerajaan Persekutuan. Ini termasuk: Cukai pendapatan individu; Cukai pendapatan syarikat; Duti eksais; Duti kastam; Cukai petroleum tertentu; Cukai keuntungan modal tertentu dan pelbagai hasil persekutuan lain. Sebaliknya, kerajaan negeri mempunyai sumber hasil yang lebih terhad seperti: Cukai tanah; Premium tanah; Cukai hiburan; Hasil hutan; Royalti perlombongan tertentu; Dividen syarikat milik negeri; Bayaran lesen dan permit tertentu. Maka, apabila seseorang berkata “negeri ini menyumbang RM50 bilion hasil kepada Pusat”, sebahagian besar angka itu sebenarnya datang daripada cukai yang dipungut oleh Kerajaan Persekutuan mengikut bidang kuasa Perlembagaan, bukannya hasil milik negeri yang “dirampas” oleh Pusat. Perbelanjaan Persekutuan tidak terhad kepada projek pembangunan sahaja. Ke mana wang dibelanjakan? Kesilapan terbesar dalam naratif tersebut ialah hanya mengira peruntukan pembangunan (development expenditure) yang diumumkan kepada negeri. Sedangkan Kerajaan Persekutuan membelanjakan wang dalam dua kategori besar: 1. Perbelanjaan Mengurus (Operating Expenditure) Ini merangkumi pembayaran gaji, elaun dan kos operasi harian kerajaan. Antaranya: Gaji guru sekolah kerajaan; Gaji pensyarah universiti awam; Gaji anggota polis; Gaji tentera; Gaji jururawat dan doktor hospital kerajaan; Gaji pegawai imigresen; Gaji pegawai kastam; Gaji bomba; Gaji kakitangan mahkamah; Bayaran pencen pesara kerajaan; Subsidi dan bantuan kebajikan. Walaupun penjawat awam ini bertugas di sesebuah negeri, gaji mereka dibayar oleh Kerajaan Persekutuan. 2. Perbelanjaan Pembangunan Ini pula melibatkan: Pembinaan jalan Persekutuan; Sekolah baharu; Hospital; Klinik kesihatan; Balai polis; Kuarters kerajaan; Projek tebatan banjir; Lapangan terbang; Pelabuhan; Projek bekalan air tertentu; Infrastruktur digital; Projek Rancangan Malaysia. Inilah angka yang sering disebut oleh ahli politik apabila mendakwa negeri hanya menerima “beberapa bilion”. Hakikatnya, mereka hanya mengambil sebahagian kecil daripada keseluruhan perbelanjaan Persekutuan. Gaji penjawat awam di negeri-negeri mencecah berbilion ringgit, sebagai contoh mudah, sebuah negeri mungkin mempunyai: 40,000 orang guru; 10,000 anggota polis; 15,000 kakitangan kesihatan; ribuan anggota tentera; pegawai imigresen; pegawai kastam; kakitangan mahkamah; pensyarah universiti; pelbagai jabatan Persekutuan. Jika purata kos gaji dan elaun seorang penjawat awam RM6,000 sebulan, puluhan ribu penjawat awam sahaja sudah menelan belanja tahunan berbilion ringgit. Namun angka ini jarang dimasukkan dalam hujah politik. Akibatnya, rakyat mendapat gambaran seolah-olah Pusat “tidak memulangkan apa-apa” kepada negeri. Subsidi nasional turut dinikmati oleh rakyat di setiap negeri selain gaji, rakyat turut menerima manfaat daripada perbelanjaan nasional seperti: subsidi petrol dan diesel; subsidi LPG; subsidi elektrik; subsidi kesihatan; subsidi pendidikan; bantuan tunai; biasiswa; pinjaman pendidikan; program kebajikan. Sebagai contoh, seorang pesakit yang menjalani pembedahan bernilai puluhan ribu ringgit di hospital kerajaan hanya membayar caj minimum kerana kos sebenar ditanggung oleh Kerajaan Persekutuan. Begitu juga seorang pelajar sekolah yang menerima pendidikan hampir percuma selama sebelas tahun. Perbelanjaan ini tidak direkodkan sebagai “peruntukan kepada negeri”, tetapi manfaatnya dinikmati terus oleh rakyat negeri tersebut. Mengapa negeri pengeluar hasil besar tetap merasakan mereka tidak mendapat pulangan setimpal? Persoalan ini juga ada asasnya. Persekutuan amal konsep Perkongsian Nasional Negeri yang mempunyai aktiviti ekonomi tinggi seperti: Selangor, Pulau Pinang, Johor, dan Sarawak akan menyumbang kutipan cukai Persekutuan yang lebih besar kerana terdapat lebih banyak syarikat, pekerja bergaji tinggi dan aktiviti perdagangan. Maka timbul rasa bahawa negeri tersebut “memberi lebih banyak”. Namun konsep Persekutuan mengamalkan unsur perkongsian nasional. Sumber Berita 1. https://harapandaily.com/2026/06/21/b... 2. https://harapandaily.com/2026/06/21/l...