"Στα 20 μου έκανα coming out και είπα στους γονείς μου πως είμαι ομοφυλόφιλος" Vlog 11/7/19

Απάντηση στην ακόλουθη επιστολή: "Αγαπητή και αγαπημένη Θέκλα, Δεν σου γράφω απαραίτητα για να το αναφέρεις στο βλογκ . Βρήκα πρόσφατα το κανάλι σου τυχαία και ενώ χρησιμοποιώ το youtube κυρίως για μουσική, τα βίντεο σου με άγγιξαν. Δε γνωριζόμαστε αλλά σε έχω συμπαθήσει πάρα πολύ. Επίσης δεν γράφω για να σου ζητήσω κάποια συμβουλή. Θέλω απλά να πω την ιστορία μου γιατί όπως λες και στο κανάλι σου είμαστε όλοι μια παρέα, οπότε εάν δεν έχεις χρόνο, διάθεση, κουράγιο απλά προσπέρασέ με. Είμαι 23 ετών από Ελλάδα. Μεγάλωσα σε ένα από τα όμορφα νησάκια του Αιγαίου και προς το παρόν σπουδάζω ακόμα στην Αθήνα. Είμαι ομοφυλόφιλος και το συνειδητοποίησα από μικρός, ταυτόχρονα όμως το καταπίεσα και μάλιστα ασυνείδητα. Τώρα δηλαδή που βλέπω τα πράγματα λίγο πιο καθαρά καταλαβαίνω ότι από μικρός μου τραβούσαν το ενδιαφέρον τα αγοράκια και όχι τα κοριτσάκια, αλλά είχα βγάλει από το μυαλό μου την περίπτωση μιας πιο τρυφερής έλξης πέρα από τη φιλική. Άρχισα να καταλαβαίνω τον εαυτό μου και τη σεξουαλικότητά μου όλο και περισσότερο κατά τη διάρκεια της εφηβείας μου. Την κρατούσα όμως κρυφή γιατί μέχρι τότε δυστυχώς στο μυαλό μου ήταν κάτι κακό. Ξέρω πως η σεξουαλικότητά μου δεν είναι σε καμία περίπτωση κάτι για το οποίο θα έπρεπε να με κάνει να νιώθω άσχημα ή να ντρέπομαι. Μάλιστα, νιώθω πλέον πολύ άνετα με τον εαυτό μου και σε αυτό με βοήθησε αρκετά η τελευταία μου σχέση. Τότε όμως, όντας έφηβος σε ένα νησί όπου η όποια επαφή με την έννοια της ομοφυλοφιλίας είχε αναμενόμενες αρνητικές αντιδράσεις από κάθε κοινωνικό περιβάλλον μου (σχολείο, οικογένεια, φιλίες), σκεφτόμουν διαφορετικά. Αποφάσισα να κάνω coming out στα 20 μου ως φοιτητής. Μάλιστα το έκανα πολύ αυθόρμητα. Κυριολεκτικά, ξύπνησα ένα πρωί, με κοίταξα στον καθρέπτη, είπα για πρώτη φορά στον εαυτό μου τα λόγια "είσαι γκέι" (υπέροχο συναίσθημα) και αποφάσισα να μιλήσω. Μίλησα πρώτα στον αδερφό μου, έπειτα στους κοντινούς μου φίλους. Αυτό έγινε χειμώνα. Πέρασαν οι μήνες ώσπου έφτασε το καλοκαίρι και γύρισα στο νησί για να δουλέψω. Αποφάσισα λοιπόν να μιλήσω και στους γονείς μου. Ήθελα να μιλήσω γιατί πραγματικά τους αγαπώ και ένιωθα πως εφόσον κι εκείνοι με νοιάζονται όπως τους νοιάζομαι εγώ θα έπρεπε να ξέρουν ένα τόσο σημαντικό κομμάτι του εαυτού μου. Δεν πήγε καλά. Στην αρχή τουλάχιστον. Νόμιζαν ότι κάτι έκαναν λάθος, ότι είναι μια φάση που θα περνούσε, ότι θα μείνω δυστυχισμένος, ότι, ότι, ότι. Το πήρα άσχημα αλλά προσπάθησα με όλη την καλή διάθεση και με πολύ ψύχραιμο τρόπο και συζήτηση να τους εξηγήσω 1) ότι η σεξουαλικότητά μου δεν έχει να κάνει με το φύλο μου (πίστευαν ότι ένιωθα γυναίκα) 2) ότι δεν είναι κάτι που αποφάσισα ή κάτι για το οποίο ευθύνεται κάποιος, 3) ότι καλώς ή κακώς θα πρέπει να το αποδεχτούν διότι δεν υπάρχει περίπτωση να συνεχίσω να ζω άλλο σε διαρκή επιφυλακή για το τι θα πώ, τι θα κάνω, να βάζω τον εαυτό μου σε κουτί κάθε φορά που πηγαίνω στο νησί. Υπήρξαν εντάσεις και στεναχώριες και από τις 2 μεριές. Ακόμα το δουλεύουμε. Έχουμε φτάσει όμως σε πολύ καλό δρόμο. Οι ίδιοι μου είπαν πλέον πως πέρα για το τι πιστεύουν οι ίδιοι για το θέμα της ομοφυλοφιλίας, είναι πρόθυμοι να ακούσουν και να μάθουν προκειμένου να μη χάσουν επαφή με το παιδί τους (με συγκίνησαν). Μου έχουν "δώσει την άδεια" να είμαι out of the closet αρκεί όπως λένε "να μην είμαι εριστικός, να είμαι ευσεβής" κάτι που λένε και για τον straight αδερφό μου. Ακόμα μαθαίνουν και μαθαίνω. Πλέον δεν κρύβομαι, είμαι χαρούμενος με τους γονείς μου και χαίρομαι που επιτέλους επικοινωνούμε πιο ελεύθερα. Μακάρι να σε γνώριζα από κοντά, είσαι πολύ σωστός άνθρωπος. Φιλιά"