Μία Απέραντη Στον Τοίχο Ζωγραφιά 🇬🇷

Φωνή μου ξεχασμένη και μουγκή ριγμένη στα σκουπίδια κανένας δεν υπάρχει να σου πει πως σ’ έχουν ζώσει φίδια. Ψυχή μου φοβισμένη και νωθρή μπλεγμένη στα σκοτάδια ο νους ακροβατεί σε μια στιγμή κι εσύ σε κρύα βράδια. Μία απέραντη στον τοίχο ζωγραφιά Είναι τα χρόνια μου που πέρασα μαζί σου Τώρα που κάθομαι και σε κοιτώ σε μια γωνιά Βλέπω τα χρώματα που που ραίνουν τη μορφή σου Κραυγή μου πεταμένη στο κενό χωμένη στα υπόγεια του ίλιγγου το ποίημα θα σου πω και της φωτιάς τα λόγια. Ζωή μου κρεμασμένη στο σκοινί πνιγμένη στο ποτήρι η άνοιξη που ψάχνει να σε βρει θα κάνει χαρακίρι. Μία απέραντη στον τοίχο ζωγραφιά Είναι τα χρόνια μου που πέρασα μαζί σου Τώρα που κάθομαι και σε κοιτώ σε μια γωνιά Βλέπω τα χρώματα που που ραίνουν τη μορφή σου