Mor ve Ötesi - Yalnız Şarkı | Sözleri

Bilmiyorum ne zamandan beridir yaşatıyorum derinlerimde bu ölü suretini. Gözlerimden akan uyku, derinlerimden işleyen bir sancı ve geriye kalanların tümü. Bir yalnızlık çökmüş omuzlarıma. Küçük de değilim saklanabileyim bir yorganın altına. Kimsenin beni görmeyeceğine son bir gayret inançla. İçimde biriktirdiğim bu pul pul yalnızlık. Hangi mektubun zarfında alacak yerini... Bilmiyorum. Sesimde bir sahtelik var. Üzerime sinmiş kokusu, benden uzaklara gitmiyor. Benim kokum bu, bir sis ardına sıralanan. Bir sabah uyandığımda yüzüme vuran güneşin ışığında ben hâlâ on sekizimdeyim. Senin gölgen koruyor beni bir uçurumun kenarından. Ne kaldıysa bizden geriye hepsini bir bir atıyor dünya. Derinlerime işliyor her bir yaşım şimdi, seni gördüğüm o son an, o ana dönüyorum biraz. İnsan bilmiyor bazen birisini son kez görebileceğini. Söyleyemediğim her bir sözü bavuluma koyuyorum şimdi. Bir soğuk mermerin ağırlığında, senin gölgende dinleniyorum. Anlatamadığım şeylerin birikmişi saklı içimde, tanıyamıyorum kendimi. Yapmam dediğim her şeyin kuklası olup gidiyorken sana da gökyüzüm, süveydam, anlatamıyorum. Kendi bahçelerimde koşuşturuyor çocukluğum. Bir gün, bilmeden son kez aynaya bakmanın mahcupluğuyla, bilmeden yürüdüğüm o son adımlarıma inat yaşıyorum demek istiyorum sana. Dönüp dolaşıp sana gelmek istiyorum. Senin ağzından hiç duymadığım o ninnilerin tatlı uykusuyla bir Nisan gecesine dönmek istiyorum. Ilık bir matem havasından uzakta, biliyorum ait değilim bu anlattıklarıma. Zamanımı bir yerlere, birilerine ait olmak adına gösterdiğim o boş gayretle geçiriyorum. Yaşamak omzumda yalnızlıktan sonraki en büyük yük oluyor. Yalnızlık pul pul dökülüyor yollarıma. Elimde bavulum, dünyanın sığıntısıyım. Sen açsaydın bir krizantem gibi biliyorum yine umursamazca geçerdim yanından. Seni yaşarken affetmenin rahatlığıyla dolanırdım sokaklarımda. Belki de kendime ait bir yer bulurdum, kendime ait bir defterim olurdu, kendime ait bir acım. Ama şimdi ölümün seninle beraber her yerde beni izlediğini düşlüyorum. Her bir yüzde görüyorum, her bir seste duyuyorum. Bana kimliğimin dışında kalan, kendimi unutturan bir acıyı miras bırakıyorsun. Bana bir ölüyü affetmenin yükünü bırakıyorsun. Bana beni bırakıyorsun. Bir yabancıdan daha yakın olan S. |Geçmişten bir not. Kime ve neye ait olduğundan ziyade kendime bir dönüş. Farklı yollardan. Instagram: iiamophelia