35 ΧΡΟΝΙΑ ΧΑΪΝΗΔΕΣ - ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ 8/6/2026 Μίλτος Πασχαλίδης

35 χρόνια Χαΐνηδες / Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων Για πρώτη φορά, από την παλαιολιθική εποχή, παρατηρούμε στον καιρό μας, τον θάνατο των Τελετών, το τέλος των Μυστηρίων. Οι τελετές ήταν ανέκαθεν οι πατρίδες μας, όχι σε κάποιο χώρο, αλλά στον χρόνο. Έδιναν ρυθμό στην ύπαρξη και πυροδοτούσαν τις αλλαγές της. Με τον θάνατό τους, η ζωή έγινε άρρυθμη, απομαγεύτηκε. Το υποκείμενο, χωρίς τελετές, έγινε φυγάδας, πρόσφυγας, όχι του τόπου, αλλά του καιρού.Κατά συνέπεια, ο άνθρωπος αποκτά αλλά δεν χαίρεται, τρέχει αλλά δεν κινείται, μιλεί αλλά δεν λέει τίποτα, συνδιαλέγεται αλλά δεν επικοινωνεί, τεμπελιάζει δουλεύοντας αλλά δεν εργάζεται για τα όνειρά του. Καταναλώνει! Η Κατανάλωση αντικατέστησε την Χρήση.Απ’ αυτή τη μοίρα δεν ξέφυγε ούτε η μουσική. Στην συντριπτική τους πλειοψηφία, μουσικοί και ακροατές (με απόλυτη συνυπευθυνότητα), καταναλώνουν συναυλίες, πανηγύρια, φεστιβάλ. Καμιά ιερότητα, καμιά σπίθα πραγματικής αλλαγής, απλά συναθροίσεις επαναστατικού τουρισμού, γηπεδικής συνθηματολογίας και αλκοολικής εκτόνωσης. Αυτές οι εκδηλώσεις (προϊόντα της βιομηχανίας της κουλτούρας), με τον μανδύα του προοδευτισμού, είναι αντιδραστικά φαινόμενα, που εκτονώνουν σπασμωδικά και στιγμιαία, τη βαθύτατη ανάγκη για προσωπική και κοινωνική μεταβολή.Στον αντίποδα, η κοινότητα-κολλεκτίβα των Χαΐνηδων (μουσικοί και ακροατές), με ριζοσπαστική αλλά υποστηριγμένη κοινωνική θέση, ιερουργεί συνθέτοντας: το λαϊκό με το λόγιο, το γέλιο με τον στοχασμό, το πανηγύρι με την συναυλία, την μυσταγωγία με τηνέκσταση, τον ψίθυρο με την κραυγή.Σας προσκαλούμε λοιπόν να τραγουδήσομε και να χορέψομε, συνδιαμορφώνοντας ένα γεγονός υπερβατικής συν-κίνησης, σε μια βραδιά που μας τίμησαν με την παρουσία τους εξαιρετικοί συνταξιδιώτες και συνταξιδιώτισσες: Φωτεινή Βελεσιώτου, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Μίλτος Πασχαλίδης, Μάρθα Φριντζήλα. Παίζουν και τραγουδούν: Δημήτρης Αποστολάκης (λύρα, τραγούδι), Μιχάλης Γαλάνης (ντραμς), Δημήτρης Ζαχαριουδάκης (κιθάρα, τραγούδι), Peter Jacques (τρομπέτα, κλαρίνο, φλικόρνο, νέι), Γιώργος Κωνσταντίνου (μπάσο, φωνητικά), Δημήτρης Μπρέντας (κλαρίνο, γκάιντα, καβάλι, φλογέρα), Μιχάλης Νικόπουλος (λαούτο, μαντολίνο, μπουζούκι, τραγούδι), Αγγελική Σύρκου (τραγούδι) Ηχοληψία: Βασίλης Αλεξόπουλος. "Ο Θάνατος του Παλικαριού" Στίχοι / Μουσική - Δημήτρης Αποστολάκης Ήτανε χινόπωρο π’ αντάμωσα ώριο παλικάρι και το λάβωσα σε πολέμου μπόρα και κακή μαλιά κι είχ’ η γης στρωσίδι κάμει με κορμιά κι ήβγαιν’ απ’ τ’ αχείλι το βερτζί μιλιά που μου μαχαιρώνει χρόνια την καρδιά Θε μου σαν ποθάνω κάμε με δεντρό και παρέκει βρύση με κρυγιό νερό να ‘ρχουνται οι έμορφες να λούζουνται και στον ασκιανό μου να δροσίζουνται. Να περάσει μιαν αυγή κι η αγαπώ ξωτικό να κόψει και γλυκύ καρπό κι ο καρπός να βγάλει όνειρου καημούς να γεμίσει ο κόσμος αναστεναγμούς. Και στη βρύση μαγικό νερό να βρει του καημού να σβήσει το θαμπό κερί να τη δω να φεύγει να μακραίνεται δίχως αναμνήσεις να πικραίνεται Μα ‘τανε θολούρα και απόβραδο κι ο Θεός δεν είδε στο ματόκλαδο που ‘χε κρουσταλλιάσει ένα δάκρυ του λύπηση γεμάτο απ’ την αγάπη του Μα τον εσυμπόνεσ’ ένα νέφαλο κόκκινο και του ‘ριξε προσκέφαλο μια βροχή που ξέπλυνε τη λύπηση κι έμεινε η ρίμα και η θύμηση. #hainides​​​ #τεχνοπολη​​ #live​​​ #Ορφέας​​​ #livemusic​​ #miltospashalidis​​ #alkinoosioannidis​ #fotinivelesiotou​​ #marthafrintzila​ #cityofathens​​ Αποποίηση: Το παρόν βίντεο δεν δημιουργήθηκε με σκοπό το κέρδος και δεν επιθυμώ να επωφεληθώ από τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών.