Wolfgang Zerer plays the 1740 Schwartzburg organ in Waalse Kerk Leeuwarden

Johann Jakob Froberger 0:00 Toccata Christian Erbach 3:58 Canzona octavi toni Heinrich Scheidemann 6:09 Praeludium/Canzona Johannes Brahms 10:21 Schmücke dich, o liebe Seele, Op. 122 no. 5 12:28 O Gott, du frommer Gott Op. 122 no. 7 Georg Böhm 17:35 Wer nur den lieben Gott läßt walten Leeuwarden Tussen 1735 en 1740 bouwde Schwartzburg zijn enige tweeklaviers orgel, het orgel in de Waalse Kerk te Leeuwarden. Het orgel was een geschenk van de zeer muzikale Anna van Hannover, dochter van George II, koning van Engeland. Zij was de echtgenote van Willem IV en een leerling van Georg Friedrich Handel. In de kleppenkast (voorloper van een zwelkast) is de volgende inscriptie te vinden: "Anno 1739 is dit orgell door haer Koniglieke hogheyt de kroonbrincesse Anna, gemalin van Sien Hogheit dem brins van Orange gemaeckt van Michaeli Schwart orgellmaker dott Lewarden". Gedeputeerde Staten van Friesland betaalden het snijwerk van het rugstuk. Het toont de wapens van prins Willem IV en Anna van Hannover. Pas in het afgelopen decennium werd het bestek van het orgel gevonden en wel in het Koninklijk Huisarchief te Den Haag. Hess (1774) geeft de volgende dispositie: Bovenwerk Praestant 8', Holpyp 8', Octaav 4', Octaav 2', Quint 3', Mixtuur 4-6 sterk, Cornet 4 sterk, Trompet 8'; Onderwerk Praestant 8', Quintadeena 8', Sollycionaal 3', Nagthoorn 2', Dulciaan 8'. Daarnaast afsluitingen, tremulant, koppeling en ventiel. Het orgel bezat 4 blaasbalgen. In 1854 is het orgel ingrijpend gewijzigd door de firma Van Dam. De Mixtuur werd vervangen door een Fluit 4' en een Bourdon 16' werd op het manuaal toegevoegd. Ook veranderde hij de opstelling en registers van het nevenwerk. In 1950 voerde de firma Flentrop een restauratie uit (adviseur Piet Post) naar de toen heersende mening over het klankbeeld van een barokorgel: meer 8'-registers werden toegevoegd en de Bourdon 16' werd een zelfstandig pedaalregister op een pneumatische windlade. In 2001, toen het orgel al niet meer bespeelbaar was, werd een grondige restauratie verricht door de firma Bakker & Timmenga te Leeuwarden. De dispositie is toen teruggebracht naar die van 1854 en daarmee voor een groot deel weer naar het oorspronkelijk ontwerp.