Zanim powiesz sobie, że to był ostatni raz.

Zanim powiesz sobie, że to był ostatni raz. Trzeba się jakoś pożegnać. 7 lat podróżowania, dziesiątki tysięcy kilometrów i pełen skarbiec wspomnień, których nie zabierze żadna władza, żaden dekret, żadna ustawa poza Alzheimerem. Pamiętam jak jeszcze jako młody chłopak w podstawówce, bez grosza przy duszy wraz z kolegami z osiedlowej paczki snułem marzenia, których spełnienie wydawało się tak odległe, że aż nierealne. Dziś wiem, że nie ma rzeczy niemożliwych (tak to się chyba mówi). Jednego jestem pewien. Jeżeli masz marzenia, nie odkładaj ich na potem. Potem może nigdy nie nadejść, zmieniają się plany, możliwości, predyspozycje. Zmienia się nastawienie. Chociaż czasem zastanawiam się czy pozostawanie w sferze marzeń nie jest lepszym rozwiązaniem niż sama ich realizacja. Z niezliczonej ilości godzin materiałów audiowizualnych starałem się wybrać te najpiękniejsze, choć mam świadomość, że gusta i uczucia estetyczne są różne. Z ostatniego wyjazdu, z którego już szczęśliwie wróciliśmy zrobię ostatni film. Tymczasem ten jest do niego wstępem i zarazem pożegnaniem z dalekimi wyjazdami na dłuższy czas. Piękna muza z jeszcze piękniejszym przesłaniem w niej zawartym. To był zaszczyt i olbrzymia radość móc podróżować razem z wami. Czas najwyższy odpocząć.