บ่วงรักปฐพี | จบตอนเดียว #พระพายนิยายเสียง #มีเด็กน่ารัก

นิดาเด้งตัวลุกจากที่นอนทันที อยากรู้ว่าเด็กเล็กที่ไหนมาเล่นในบ้าน แล้วภาพที่เห็นกลับเป็นเด็กหญิงตัวน้อยใส่ชุดกระโปรงสีขาวนอนพังพาบกับพื้น มือป้อมๆ กำลังขีดเขียนอะไรบางอย่างบนกระดาษอย่างตั้งใจ เธอเดินเข้าไปคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเด็กแก้มยุ้ย ทอดสายตาเพ่งพินิจใบหน้าหนูน้อยอย่างเอ็นดู “หวัดดีจ้า หนูทำอะไรอยู่คะ” “วาดรูปค่า...” เด็กตัวกลมเงยหน้าจากกระดาษ ดวงตากลมบ๊องแบ๊วใสซื่อประสานสายตากับคนตัวโต “วาดรูปอะไรคะ ขอคุณน้าดูหน่อยได้ไหม” “ต้งไม้ นี่ๆ จ๋วยไหม” นิดามองเส้นโย้เย้ ยาวบ้างสั้นบ้างขีดไขว้ไปมาบนกระดาษแล้วยิ้มกว้าง “โอ้โห...ต้นไม้ของหนูสวยมากเลยจ้ะ” หญิงสาวดูผิวพรรณและเสื้อผ้าที่สวมใส่แล้ว ไม่น่าจะเป็นลูกคนงาน “หนูมากับใครคะ ทำไมมาเล่นอยู่คนเดียว” นิดาอยากรู้ว่าใครหนอเป็นคุณพ่อคุณแม่ของหนูน้อยแก้มใส เด็กแก้มป่องยังไม่ทันได้ตอบ พลันมีเสียงคนเดินด้วยจังหวะสม่ำเสมอเข้ามาในห้อง หนูน้อยเหลียวไปมองแล้วดีใจยิ้มตาใสแจ๋ว “กุนป้อมาแย้ว...” ยัยหนูแก้มป่องลุกขึ้นปร๋อวิ่งไปหาคนตัวสูงเดินถือถุงของกินเข้ามา นิดามองตามถึงกับอ้าปากค้างตะลึงจังงัง เพราะนั่นเป็นคำตอบว่าใครคือบิดาของนางฟ้าตัวน้อย #นิยายเสียง #จบตอนเดียว #podcast #drama