Azîzân Ali Ramiteni Hazretleri | Tarikatı Nakşibendiye | Hüseyin Kamil Kadıoğlu | Efrad Mektebi

Buhâra’nın iki fersah kuzeyindeki Râmîten kasabasında doğdu. Mahmûd Encîrfağnevî Hazretlerine intisâb edip tasavvufî terbiyesini tamamladı ve onun halîfesi oldu. Bir müddet Râmîten civârında halkı irşâd ettikten sonra Bâverd’e göç etti. Orada da bâzı müridleri oldu. Bilâhare Bâverd’den Hârezm’e gitti ve oraya yerleşti.[1] Bu sebeple Ali Bâverdî diye de anılır. Tasavvuf ehli arasında “Azîzân” lâkabıyla meşhurdur. Rivâyete göre, kendisine âit bir söz söyleyeceği zaman tevâzuu sebebiyle; “Azîzân (Azizler) şöyle diyor” diyerek cümleye başlardı. Bu yüzden Azîzân lâkabıyla meşhur oldu. Yüzü nurlu idi. Zâhirde halk ile, bâtında Hak ile olurdu. Hârezm’e gittiğinde kendisini “dokumacı” olarak tanıtan Ali Râmîtenî Hazretleri, iki mürîdi vâsıtasıyla o bölgenin pâdişahından yazılı olarak ikâmet izni aldı. Hârezm’de her sabah ırgat pazarına gider, istîdatlı gördüğü bir iki işçiyi alıp evine getirir, ikindi namazına kadar onlarla dînî ve tasavvufî mevzularda sohbet eder, sonra da ücretlerini verip gönderirdi. Ancak bir kez sohbetinde bulunanlar, aldıkları feyzin lezzetiyle bir daha oradan ayrılmak istemez, sonraki günlerde tekrar gelirlerdi. Böylece kısa zamanda pek çok talebesi oldu. Bundan tedirgin olanlar, durumu pâdişaha bildirdiler ve tahtının tehlikede olduğunu söylediler. Pâdişah da Râmîtenî Hazretlerinin Hârezm’den çıkmasını istedi. Ancak Râmîtenî Hazretleri elindeki ikâmet iznini gösterince orada kalmasına izin verdi ve aralarında bir dostluk başladı.[2] Hârezm’de halkı irşâda devam eden Ali Râmîtenî Hazretlerinin 130 sene kadar yaşadığı rivâyet edilir. Hicrî 721 (m. 1321) tarihinde vefât etmiş olduğu tahmin edilmektedir.