ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΟΥ & ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΣΕΝΑ - ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΑ ΠΟΡΕΙΑ

Im not weak , its just i ve been strong for too long... Χάνω τις ώρες μου μετρώντας τα κομμάτια , Που μείναν σκόρπια στης καρδιάς μου τις αυλές , Φυσάει ! Σαν στάχτες μπαίνουνε μες τα μάτια , Που μου ματώνουν το τοπίο , είναι φορές ... Μέσα στα όνειρα μου λείπει η μορφή σου κι έχω ξεχάσει την εικόνα σου θαρρώ , Κάποτε μου ' λεγες πως ήμουν η ζωή σου Κι εγώ το πίστευα και σου ' λεγα : μπορώ Μπορώ στ' αστέρια να υψώσω τη μορφή σου , Τη θύμησή σου να βαστάω φυλαχτό , Μπορώ τη γη να σου τη δώσω όλη δική σου , Σαν μάγαπάς όσο κι εγώ σε αγαπώ ... Χαμογελούσες κι έτσι έκλεινες τα μάτια , Πλάι μου έγερνες μια ακόμα αγκαλιά , Δική σου μου ' λεγες ! Σ 'αγρούς και σε παλάτια ! Μα δεν τα κράτησες τα λόγια στην καρδιά... Ό , τι απέμεινε ένα άχαρο κουφάρι , Που συλλογιέται και η ώρα του περνά... Φωτογραφία σου υπάρχει στο συρτάρι... Κι η μαύρη στέκα που φορούσες στα μαλλιά ...