POR RIBA DAS SILVEIRAS

#irmandadedasmeigas #meigasgalegas #paganismogalaico #bruxeria POR RIBA DAS SILVEIRAS Ocultas no tempo, gardando a fazaña, o rastro da historia que a néboa acompaña. Sinte a voz que brota do clan, as donas do destino por fin volverán. Sha rompe o silencio o seu rexurdir, coa forza dun pobo que non sabe fuxir. As meigas espertan, dispostas a estar, no centro do lume, no medio do lar! ¡Por riba das silveiras! (¡Hey!) ¡Por baixo das carballeiras! (¡Hey!) A lembranza que revolve a terra enteira. Nin medo, nin sombra, nin vella fronteira, ¡que bailen as meigas a noite primeira! ¡Por riba das silveiras! ¡Por baixo das carballeiras! O noso destino... ¡a vida enteira! ¡Por riba das silveiras! (¡Hey!) ¡Por baixo das carballeiras! (¡Hey!) A lembranza que revolve a terra enteira. Nin medo, nin sombra, nin vella fronteira, ¡que bailen as meigas a noite primeira! ¡Por riba das silveiras! ¡Por baixo das carballeiras! O noso destino... ¡a vida enteira! Queimaron as palabras, non puideron coa voz, o recordo de noutrora brila en nós. Saltando entre os toxos, bailando no val, o ruxir da meiga é un berro ancestral. Non as viches chegar, pero as podes sentir, no colo do vento e no teu porvir. (estribillo) ¡Por riba, por baixo! ¡Por dentro e por fora! E hoxe, espertamos todas. As que foron, as que somos, e as que serán...