İBN-İ AHMED KEMALPAŞA HZ. ( İstanbul Evliyaları - İstanbul Türbeleri )

#türbedelisi #türbe #ahmetkemalpaşa Seslendiren: HAKAN BATUR Osmanlı alimlerinin en meşhurlarından. İsmi, Ahmed bin Süleyman bin Kemal Paşa’dır. Lakabı Şemseddin’dir. Dedesi Kemal Paşa’ya izafeten İbn-i Kemal ve Kemal Paşazade isimleriyle tanınmıştır. 1468’de doğdu. 1534’de İstanbul’da vefat etti. Bir ümera ailesine mensub bulunan İbn-i Kemal Paşa, ailesinin nezaretinde iyi bir tahsil görmekle beraber, zamanının geleneği icabı, önce askeri sınıfa girdi ve sipahi olarak ikinci Bayezid Han’ın seferlerine iştirak etti. Daha sonra ilmiye sınıfına geçti. İbn-i Kemal Paşa, Molla Lütfi, Kestelli ismiyle meşhur Muslihuddin Mustafa Efendi, Hatibzade Muhyiddin Mehmed Efendi ve Muarrifzade Sinanüddin gibi zamanın meşhur alimlerinden ilim öğrenip, icazet (diploma) aldı. Tefsir, hadis ve fıkıh ilimlerinde derin alim olarak yetişti. Edirne’de Taşlık adıyla tanınan Ali Bey’in medresesine müderris olarak tayin edildi. Burada müderris iken, padişahın emri ileTevarih-i Al-i Osman adlı tarihini yazdı. Daha sonra Üsküp’de İshak Paşa, Edirne’de; Halebiye, Edirne Üç Şerefeli, İstanbul’da Sahn-ı seman medreselerinde ve Sultan Bayezid Medresesi’nde müderrislik yaptı. Çok alim yetiştirdi. Bu vazifelerinden sonra Rumeli kazaskeri, peşinden de Anadolu kazaskeri oldu. 1527’de ise şeyhülislamlığa tayin edildi. Sekiz sene bu vazifede bulundu. On altıncı asrın ilk yarısında, Osmanlı kültürünün en büyük mümessili olarak görülen İbn-i Kemal Paşa, bütün vaktini ilme veren alimlerdendir. İlmi ile büyük bir şöhret kazandı ve zamanındaki pek çok alim, bazı mes’elelerde ona başvurur oldu. Bir kısım ulema da yazdığı eserleri tashih (kontrol) maksadıyla ona gönderirlerdi. Ahlakı güzel, edebi mükemmel, zekası ve aklı kuvvetli, ifadesi açık ve veciz olup, iki dünya faydalarını bilen ve bildiren, pek nadir simalardan biri idi. Cinnilere de fetva verirdi. Bunun için Müftiy-üs-sekaleyn(insanların ve cinnilerin müftisi) adı ile meşhur oldu. Büyük bir alim olduğu gibi, güçlü bir tarihçi, değerli bir edib, kuvvetli bir şair idi. Tasavvufta da ileri derece sahibi idi. Büyük velilerin teveccühünü kazanmıştı. Kanuni sultan Süleyman Han zamanında, Zenbilli Ali Efendi’den sonra Osmanlıların dokuzuncu şeyhülislamı oldu. Bu makamda bulunduğu sürede, dahili ve harici, din ve mezheb düşmanlarına karşı, ilmi ve yazdığı kitaplarıyla mücadele etti. İbn-i Kemal Paşa, Ashab-ı kiram düşmanlığı propagandasının tesiriyle Doğu Anadulu’da yer yer büyümeye başlayan fitneye karşı, ehl-i sünnet itikadını bütün gayreti ile müdafaa etmiş, yazdığı risalelerle Yavuz Sultan Selim ve Kanuni Sultan Süleyman Han’ı Safevi’lere karşı mücadeleye teşvik ettiği gibi, Kanuni’nin Şah Tahmasb’a gönderdiği mektupları da bizzat kaleme almıştır. Kefevi, İbn-i Kemal Paşa için; “Bazı rivayetleri bazılarına tercih edebilmesi bakımından, mezhebde (Hanefi mezhebinde) tercih sahibidir” demektedir. Bazı ulema da onun için; “Mısır’da İmam-ı Süyuti ne ise, İstanbul’da ve diğer beldelerde de İbn-i Kemal Paşa odur. Her İkisi de asrının süsüdür” demişlerdir. İbn-i Kemal Paşa, ekserisi muhtelif risaleler olmak üzere, üç yüz civarında eser yazdı. Bu eserlerinden çoğu yazma olup, 36 tanesi Ahmed Cevdet Paşa tarafından yayınlandı. Fetvaları; usul ilminde, Ta’yir-üt-tenkih; kelam ilminde, Risale-i mümeyyize; akaid ve fıkıhda, Müerric-ül-kulub, Telvih haşiyesi, Risale-i münire, Hidaye şerhi gibi eserleri vardır.