Барои мухочирон! Дил муқими кӯи ҷонон асту ман ин ҷо ғариб,

Дил муқими кӯи ҷонон асту ман ин ҷо ғариб, Чун кунад бечораи мискинтани танҳо ғариб. Орзӯманди диёри хешаму ёрони хеш, Дар ҷаҳон то чанд гардам бесару бепо ғариб?! Чун ту дар ғурбат наяфтодӣ, чӣ донӣ ҳоли мо, Меҳнати ғурбат надонад ҳеҷ кас,илло ғариб. Ҳаргиз аз роҳи карам рӯзе напурсидй, ки чист Ҳоли зори мустамандй монда дур аз мо ғариб. Чун дар ин даврон намеафтад касе бар ҳоли мо, Дар чунин шаҳре,ки мебинӣ кӣ афтад бо ғариб?! Дар ғарибй ҷон ба сахтӣ медиҳад мискин Камол, Во ғарибӣ, во ғарибӣ, во ғарибо, во ғариб!